ప్రేమిక

నీ ధ్యాసే  నా శ్వాస గా 

నీ ఎద సవ్వడి  నా హృది స్పందన గా 

వరమీయవా ప్రియా  నిను జత చేరగా ,నీ సన్నిధి చేరగా 

పరవశమీయవా  నా పరువాల మిసమిసలో  అనురాగ పదనిసవై 
కనుల మాటునా ,కనురెప్ప చాటునా ,నీ మోము కదలనంటుంటే,
ముగ్ధనయి నిలిచా ..అల  స్వప్నాల ఝరిలో ,ఇల వలపుల వనంలో 

నా నవ్వుల్లో విరబూసిన మరువంపు మొలక నీవు .
నువ్వు మసలిన దారుల్లో  పారిజాత సుమ వీచిక నేను
నా అధరం పై కదలాడే మధురమయిన నీ స్మరణతో 
మాటరాని మూగనయ్యా మరో పదం పలకలేక 
నా తనువున ,నా హృది అణువణువున కలగలిసిన వేణువు నీవయితే 
నీ ప్రణయ బృందావనమున విహరించే నీ ప్రేమిక  నేగానా .
ఈ ప్రేమలేఖ వ్రాస్తున్నా!ఒక క్షణమూ మనలేక 
నీ ఎడబాటు ఓర్వలేక ,నిరీక్షించలేక ,
అరుదెంచలేవా , అరుదయిన నీరాక  కానుక నీవా  
నవ మన్మధాకార ,నవనీతచోరా నీ రాకకై  వేచియున్న నీ రాధిక కోసం . 
(ఆ నంద గోపాలుని జతగానిగా  తలచి పరవశిస్తూ ... )
                                                                                      సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

సౌందర్యలహరి

 ఆణిముత్యాల మిసమిసలు   అలివేణి ధరహసమై జాలువారెనోమో

కలకంటి కంటికి కాటుక గా దిద్దినదేమో చిమ్మ  చీకటి .  

లలితాంగి  ముంగురులై  మురిపించెనేమో ఆ నీలి మేఘం . 

కొలనుల్లో కమలాలు   విరిసి మెరిసెనేమో ఆ కమలాక్షి కన్నులై  

ఎలకోయిల ఎదురై తన గాత్రం అరువిచ్చెనేమో ఈ చక్కెరబోణికి 

విరిబోణి  మేను కి మెరుపులద్దేనేమో ఆ గగనపు నక్షత్రం 

రాయంచ సొగసునంత  ఈ  అంచయాన  సొగసుల్లో  ఒలకబొసేనేమో 

నెలరేడు ఎన్నియల జల్లు కురిపించెనేమో నీ మోము సౌందర్య మతిశయించంగ 

                                                                                  సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

ఆలోచించండి ?

గమ్మత్తులు చూడాలని మత్తుల్లో తేలుతున్న మరమ్మత్తు చేయలేని మరబొమ్మల్లాంటి మందుబాబుల మద్యపాన వ్యసనాని కి  ,ఆమోద శాసనంతో బలం చేకూర్చి ,,
 జీవితాలను నిర్దాక్షిణ్యంగా ఏమార్చి ,
సగటు మనిషి బలహీనతనే ధన బలంగా  మార్చి,
సందుకొకటి ,వీధికొకటి ,ఊరికి నడిబోడ్డుల్లో ,
నిత్యావసర సరుకుల్లాపెచ్చు రేగి  విచ్చలవిడి పర్మిట్లను అందిస్తే ,  
ఆడపడచుల పుస్తెలు  ముక్కలు గావించే  ,  మద్యపు భాండాగారం  కనుసన్నల అడుగడుగున   అగుపిస్తే ,  అంధకారమయిపోదా ...   మద్య తరగతి జీవనగమనం .విచ్చిన్నమయి పోదా !భావి యువత భవితవ్యం .
ఆలోచించండి . అరనిమిషం పాటైనా .,... .. ఆదమరచకండి సమాజ సౌభాగ్యాన్ని ., ... 
                                                                                   సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

ప్రేమో ,ఏమో ... ?

ప్రతి  క్షణం  

హృదయపు దొంతరలో 

ఏదో వింత వింత

నులి వెచ్చని అనుభూతులు   ., ,

ఆ గగనమే  సరిహద్దుగా కట్టలు త్రెంచుకొన్న ప్రేమోద్వేగంతో 

మది అంతా మమేకమై ప్రణయ వాహినీ ఝరిలో .  ఒక పగలు ,ఒక రేయి ,ప్రతి  నిమిషం ,

భారంగా ,ఆకలికి తావు లేక ,దప్పికంటే అనుభవానికి రాక ,అరనిమిషంపాటైనా అడుగులు ఒక చోట నిలువక ,

నిదుర స్తానాన్ని ,ఎదురుచూపు భర్తీ చేసి ,నిరీక్షణ లో నిర్దాక్షిణ్యంగా తెల్లారిపోతుంటే ,తెల్లబోయి చూస్తూ .. 

కదులుతున్న కఠినమైన కాలాన్ని . 

చినుకు రాలినా ,చిగురు తొడిగినా ,

ఏ కువకువ సవ్వడి విన్నా తన రాకని భ్రమించి ,పరిభ్రమిస్తూ  ..  

ప్రణయ నగరి చుట్టూరా ...

నిప్పులు చెరిగే సూరీడైనా ,

వెన్నెల పంచే నెలరాజైనా 

తన తలపులోనే తలమునకలవుతూ  ,

ఒకేలా అగుపిస్తుంటే , చెదరని నగుమోమే కన్నుల వాకిల్లో విరిసిన ముగ్గల్లే తారసపడుతుంటే  . 

వద్దన్నా వినకుండా ముసిరే తీయని ఊహలతో మది  సతమతమవుతుంటే 

నిలకడ లేని అడుగుల.తడబడి తత్తరపడుతుంటే ,.. కనులముందు ప్రపంచమంతా ప్రణయ నందనవనమల్లె మైమరపిస్తుంటే ,

అది ప్రేమో ,ఏమో .. కాదుకాదు ప్రేమే నేమో .... (ప్రతీ హృదయం ఈ అనుభూతిని ఏదో ఒక తరుణం అనుభవించే ఉంటుంది కదా .. )
                                                                                            సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి  

నిన్న శ్రీ శ్రీ గారి జయంతి సందర్భంగా ......ఏకలవ్య శిష్యురాలు శ్రీమణి నివాళి .

శ్రీశ్రీ నాటిన అభ్యుదయ సాహితీ వనంలో .. 

            నే గడ్డి పూవునయినను చాలు . 

ఆ రేడు నడిచిన దారిలో......

        ఇసుక రేణువునయినను చాలు .

ఆ అభీకుని కలం విదిల్చిన సిరా బొట్టు నయిననూ చాలు . 

ఆ మహనీయుని కలాన జారిన కవనంలో ....... 

     నేనొక అక్షరమయిననూ చాలు . 

ఆ దార్శనికుని కవితా కడలిలో  చిన్ని అలనయినా చాలు . 

           భాదిత జనాల బాసట  నిలువగ,

           పీడిత జనాలకూపిరులూదగ ,

కవి తలపెట్టిన మహాయజ్ఞం కొనసాగించుటకై ,

నే ఉడత సాయమందిస్తా ... 

సమ సమాజ స్థాపనలో ,నా చిరు కవితాబాణం సంధిస్తా .... 

 ఇదే నేను వినమ్ర పూర్వకంగా శ్రీశ్రీ గారికి ఇచ్చే కవితా నివాళి . 

                                             

                                                                                 సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

                                                                                (కళావేదిక కల్చరల్ &చారిటబుల్ ట్రస్ట్ )

మా 17వ వివాహవార్షికోత్సవం

మా 17వ వివాహ వార్షికోత్సవానికి .
మీ అందరి ఆశీస్సులు ఆకాంక్షిస్తూ ...............
                         (మా శ్రీవారు" శ్రీ"నివాసరావు ,నేను మంగా"మణి "=నా కలం పేరు శ్రీమణి )

రాధను నేనే

  నా మనసున మెదిలిన నీ ఊహలు రెక్కలు తొడిగి , నిను చేరే ప్రయత్నంలో  ఆ గగన వీధుల్లో విహరిస్తుంటే 

 అవద్దుల్లేని  ఆనందం ఏదో నన్ను ఆద్యంతం ఆవహించినట్టు . 

వింత వింత కలవరింతలేవో చెంత చేరి కలవరపెడ్తుంటే , నా హృదయంలో సుతిమెత్తని రాగమేదో స్పష్టం గానే  వినిపిస్తోంది . హృదయ శ్రుతి లయల నడుమ . 

కను పాపల్లో  ఏదో కమనీయ చిత్రం కదలి కలవర పెడుతుంది .అది నీలానే ఉంది . నీలి మేఘ వర్ణంలో 
అస్పష్టమైన ఆలోచనలతో సతమతమవుతుంటే ,ఆ మౌనం లోనే ఏదో తెలియని హృదయపు సవ్వడి 
నాకైతే అనిపిస్తుంది . అది నీ రాకకు ముందు నీ వర్తమానమని ,
అస్తమాను నీ  ధ్యానంలో నే పరధ్యానంగా ఉంటే 
ఏదో దృఢమైన సంకేతం .  నన్ను నీలో కలిపేస్తుందని , ఆకాశవాణి లా ......... 
నీకై వేచిన నిరీక్షణలో కూడా అనిర్వచనీయమైన అనుభూతి  నను స్పృశిస్తుంటే 
 నువ్వెదురుగా ఉన్నా ...... నువ్వేడ దాగున్నా ... 
నా  హ్రుదయానికెప్పుడూ చాలా సమీపంగానే కనిపిస్తూ 
నువ్వల్లంత  దూరంగా ఉన్నా .......... 
నీ పిల్లనగ్రోవి సరిగమలు ,నీ అల్లరల్లరి కవ్వింతలు ,మారుమ్రోగు తున్నవి కదా నా మది సామ్రాజ్యమందు 
యమునా తీరం , సాయం సమీరం , ఆ ప్రణయ విహారం , ఆహా 
ఆనాటి  నా కిట్టయ్యా .... కినుక వహించక  నాపై ...  నులివెచ్చని నీ ఎద సన్నిధి లో నువ్వు మెచ్చిన  నెచ్చెలి నేను .
 నీ పాదముల నివశించు ప్రణయ రేణువును .. నీ అధరముల ప్రవహించు వేణువును  ........నీలో కలగలిసిన అణువణువును .. నీకై నిరీక్షించే నీ వలపుల రాధను నేనే ..........(శ్రీ కృష్ణునికై .... నిరీక్షణ )
                                                                    సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

ప్రణయ రాగ ప్రవల్లిక

                             
ఆ సుందర వినీల   గగనాంగన  శిగ లో మెరిసిన  వెన్నెల పొదిగిన వన్నెల తారకను . అరుణారుణ కాంతులకై వేచి యున్న సువర్ణ కమలకాంతను నేను . వాసంత సమీర వింధ్యామరలో సిరి చందనాల కలగలిపిన మైమరపుల పరిమళాన్ని ,పసిడి నేలపై  పారాడే పచ్చికపై పారాడే మంచు ముత్య బిందువును.. నర్తకి  నయాగరా జలపాతపు సిరి అందెల రవళిని ,విరిని ,విరిబోణిని,మరువంపు మాలినిని  , ప్రకృతిలో  హొయలన్నీ నా జడపాయల నింపుకొన్న జవ్వని నేను . వెన్నెల రవ్వను . మధురిమలొలికే  కమ్మని కవనంలో కవ్వించే కవితాకన్యకను  , ఝుమ్మనే మధూలికపు వలపుల ,సింధూరంలా  విరబూసిన ముద్దమందార నెచ్చెలిని .  ప్రకృతిలో  అరవిరిసిన  సౌందర్య చంద్రికను . సంధ్య వాకిట దిద్దిన రంగుల రంగవల్లికను .                                                
ఆ సంద్రపు తీరంలో ఉవ్వెత్తున పొంగిన అలను ,కనులకు కానుకలా ... ఓ కమ్మని  కలను .  కదిలే ఎల్లోరా శిల్పాన్ని పరువం  మదిలో మెదిలే ప్రణయ రాగ ప్రవల్లికను . మందాకినిని ,మకరందపు ఝరిని ,
నవ్వుల హరివిల్లుని , చిగురాశల పొదరిల్లును . మధురోహల విరి జల్లును , సృష్టిలోని   సొగసులకే సొబగులద్దె మేటి 
సోయగాన్ని , ఏమని చెప్పను ఆమని నేను. పరువపు ప్రాయంలో ప్రతీ పడతి  సౌందర్యాతిశయాన   తనకు తానె సాటి అనుకొనే భావన ఇది . నిజానికి ప్రతీ మది అనుభవించిన మృదు భావనఇది       
                                                                                                సాలిపల్లి  మంగా మణి @శ్రీమణి  

JANAKAVANAM Kavisammelanam

Janakavanam

All India CPI Meetings in Visakhapatnam 

SRIMAANI Participated in JANAKAVANAM Kavisammelanam on 5.4.2015

"పండూరు" మధుర రసం

అదేంటో ! 

ఆ నులివెచ్చని గాలి సుతారంగా ... నను తాకితే,
 నేను సాక్షాత్తూ మలయమారుతాన్నవుతా ... 

 ఆ నేల స్పృశించిన మరుక్షణం,
 నిలువెల్లా సంజీవనీ ప్రవాహమవుతా ...  సమ్మోహనమయి పోతా

 అమ్మ లాంటి కమ్మని రమ్మనే  
నా ఊరి పిలుపు ఝుమ్మని నా చెవిలో మారుమ్రోగుతుంటే ,ఏ చోట నేనున్నా 

మురిసి ,మైమరచి .... ముగ్ధ లాగ మారిపోతా .. 

పిల్లనగ్రోవిని విన్న రాధికలా ... 
నా పండూరు చెరువుగట్టు పై 
చల్లని పైరు గాలి పాడే తీయని పల్లియ పాటకు పల్లవి నేనే అవుతా ...... 

"పండూరు" పేరులోనే మధుర రసం నింపుకొని,
మాకొరకే వేచిచూస్తుంది మధు కలశంతో .. 

నాకు అమ్మంటే ప్రాణం  ,
నాన్నంటే  ప్రాణానికి ప్రాణం . 
మరి నన్నుకన్న నా  ఊరంటే నా ఆరో ప్రాణం . 

ఎన్ని మధురోహల పరిమళాలను పదిలంగా దాచిందో .. 
ఎన్ని గమ్మత్తైన జ్ఞాపకాల తాయిలాలు తనలో ఇముడ్చుకొందో ... 
అందుకొనే కాబోలు అంత అద్భుతంగా అనిపిస్తుంది . అమృతాన్ని తలపిస్తుంది . 

ఎదురైన మరుక్షణమే .. కన్నవారి కంటే ముందే కమ్మని తన కౌగిలిలో కరిగిస్తుంది . 
అమ్మతనం తన సొంతమేమో ... అనురాగం అనుపానమేమో .. 
వాత్సల్యం తో  హత్తుకొని తన వొళ్ళో తలవాల్చమని ఆహ్వానిస్తూ ..
తెగ సంభరపడిపోతుంది .

అణువణువులో అమృతాన్నే చవి చూపిస్తూ .. 
పుట్టినూరికి సాటి లేదని చాటి చెప్తుంది . మేటి ప్రణయ సీమలా ... 

అందరికీ అంతేనా ......... నన్ను గన్న నా పుట్టినూరు మట్టి మహత్తంటారా ... 

                                                             సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 
                                                     pandoorucheruvugattu.blogspot.in

శ్రీ రామ నవమి శుభాకాంక్షలతో

రెండు కన్నులు చాలకున్నవి నిండు పండుగ వేడుకైన  మీ కళ్యాణ వైభోగ శుభ ఘడియ వీక్షించ . ,వేడుకొందును ప్రభూ !వేయి కన్నులు ఒకసారి మాకొసగవయ్యా . రాజసమునొలికించు నీ దివ్య రూపం కాంచినంతనే మాకు కలతలేవి ?కలికి చిలకల కొలికి సిరి మహా లక్ష్మి మాయమ్మ సీతమ్మ పెళ్లి కూతురుగా తల వాల్చి నీ పాద మంజీరనాదాలనే గాంచి తన్మయమున తలమునకలయిపోయి ముగ్ధమొహన సౌందర్యాన్ని నీ కనుసన్నల కానుకిచ్చి ,అహో ఏమి భాగ్యమ్ము  మాది . భద్రచలేషుని పరిణయమ్మును గాంచ . నీలి మేఘాల కూర్చి నీ మేని వర్ణంగా మార్చేనేమో  ఆజానుబాహుడా  అరవింద నేత్రుడా అరక్షణము మాత్రమైనా కను రెప్పవాల్చమే . నీ సమ్మోహన రూపాన్ని కాన్చకుండా ....
ఆ ధరియిత్రి  పుత్రికకు ,పుణ్య చారిత్రికకు ,మేలిమి బంగారు ఛాయ మేనంతా చామంతి  పూమాల సొగసులేపాటి . నా యమ్మ వాల్జడ నాగినికి సాటి  , మా యమ్మ నేత్రాలు ఆల్చిప్పల పాటి . వెన్నెలను తురుముకొచ్చి నాయమ్మ కన్నుల్లో కుమ్మరించినట్టు . ఆ సల్లని చూపులో కొట్టొచ్చినట్టు   , ఆ ముగ్ధ మోహనాంగి మోమును గాంచి మా మేను పులకించ . నీవెట్లు మురిసితివో నీ నెచ్చెలిని చేరి . ఆ గగనమే  ఆకుపచ్చని పందిళ్ళు వేయగా .. ముల్లోకములు  భువి చేరి నీ పెళ్లి ఘడియకై పసిడి అక్షతలు చేతబూని , భూదేవి తల్లి పెళ్లి పీటముగా మారి  ప్రకృతంతాపరవశించీపోయి  చిలక పచ్చతోరణమ్ములు గా చేరి ,ఆనందరాగాల సన్నాయి మేళాల కోయిలలు కూయ. ఏమి సంభరమయ్య శ్రీ రామచంద్రయ్య . సృష్టి ముంగిట సుమ బాణాలు మెరియ . వడ పప్పు ,పానకాల
నాలుకలు నవనీత చవుల తో నాట్యమాడ , కల్యాణ రామయ్య ,అన్నుల మిన్న మా జానకమ్మ దోసిళ్ళ ముత్యాల తలబ్రాలు బోయ , చందనపు కాంతులే వెల్లివిరియ , ఆ శ్వేత వస్త్రాల శోభిల్లు నవ జంట . కన్నులకు పంటగా కానుకే కాదా !నిత్య నీరాజనాలతో అలరారు సీతా మనోభి రామా !మా కొరకు మీరుండ ... మాకేల వెతలు . మీ రాజ్యమున మేము చల్లగుండ .
                                                                                                           సాలిపల్లి మంగా మణి @శ్రీమణి

ఊరించే ఉగాది..... (మన్మధ నామ సంవత్సర శుభాకాంక్షలతో )

సిరిలక్ష్మి అందియలు ఘల్లు,ఘల్లనుచుండ , గృహలక్ష్మి గాజుల్ల కెంపుల్లు మెరియ,
తెలుగు ముంగిలిలో వెలుగుల్లహేల .  అరవిరిసిన రంగవల్లికల తోడ .. 
పారాడే పాపాయిల బోసి  నవ్వుల్ల  కళకళా ..  ఘుమ ,ఘుమలు గుప్పుమని పిండి వంటల తోటి 
ముద్ద బంతి తోరణాల గడప మురియంగా ... సరి కొత్త రాగాల చిరు కోకిలమ్మ మైమరచి పోగా  
లేత చిగురులు పల్లవించిన చిగురు  మావికొమ్మ  ..  పచ్చకల్యాణిగా .. పయనమయి రాగా ... 
పదహారణాలా పట్టు పావడా పలకరించేను పడచు సొగసులను ,ముగ్ధమనోహర  సౌందర్యమతిశయించంగా ..... 
 తేట తెలుగులమ్మ గలగలా  .. పరవళ్ళు తీసింది  నవ వత్సరంలోకి  , నిండైన  తెలుగుదనం నింగికెగిసేలా ... 
అరవిరిసిన సిరి మల్లికల సరాలు  పడతి కురుల చేరి  సందడి చేసేస్తుంటే  . సందె వేళ నుంచే మైమరపుల మత్తు జల్లి
మంచి ముత్యాల జల్లులా విరబూసి వేప పూవు రుచికి చేదు నైనా నేను ...  ధన్వంతరి కానా  యని ?
పులకరించి చెబుతుంది పుల్లని మామిడి . ఉగాది విందులలోకి  పసందు నేనే నంటూ ... 
తెగ వగలు పోతుంది వగరుకూడా . తనవల్లే మాధుర్యపు రుచి . చవులూరిస్తుందని .. 
చెరుకులమ్మ ఉరుకులూ తీస్తూ వచ్చేసింది . తన మాధుర్యం  మనపై కురిపించాలని . 
ఉప్పూ ,కారం కూడా ఉప్పొంగి దూకేసి  కష్ట ,సుఖాలను కావడి కుండలు అంటూ చెప్పకనే చెప్పేస్తూ.. 
షడ్రుచులూ మేళవించి ,మేటి  రుచులను మనపై కుమ్మరించి , 
 ఉగాది పచ్చడిలా ... అమృత నైవేద్యాన్ని అధరాలకు అందించి ,
పసిడి కాంతులను మన బ్రతుకుల్లో  వెలిగించి ,
 రానే వచ్చింది.. రసమయ ఉగాది  . ఇది ప్రేమైక జీవనానికి వారధి .  మన్మధ సంవత్సరాది .
 రానే వచ్చింది రమ్యమయిన ఉగాది . 
నవ వాసంతాన్ని తనతోనే మోసుకొచ్చింది  .,క్రొంగొత్త అనుభూతులద్దుకొచ్చింది . ఏ సిరి చందనాల పరిమళాలు రాసుకొచ్చిందో ...  మధు కలశం మనకోసం త్రెచ్చినట్లే ఉంది . ఈ మన్మధ సంవత్సరాది . 
 ఉత్తుంగ తరంగంలా .. 
వచ్చి తట్టి లేపింది .మిన్నంటే  వేడుకను  వెంట తెచ్చింది .  
వేయి పున్నముల వెలుగు రేఖలు ప్రతీ మోములో విరబూయిస్తుందేమో  ... 
సుఖ సంతోషాలను , ఆయురారోగ్యాలను ,సర్వ మానవాళికి శాంతి ,సౌఖ్యాలనూ తనలో నింపుకొస్తున్నట్లుంది .  .. 
ఆశావహ దృక్పధంతో 
ఆహ్వానిద్దాం ఈ  ఉగాదిని    ..... ఆడి ,  పాడి అంబరాన్ని తాకేటి ఆనంద సంభరాల  నడుమ . 

                                                                సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 


                               
                                                                             సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

అమ్మను అయితే అయ్యాను,గానీ .... ????????

అమ్మను అయితే  అయ్యాను,గానీ ... 
ఏదో సంధిగ్ధంతో సతమతమవుతూనే ఉన్నా ...
 నా బిడ్డడు ,రాముని తలపించే  ఆదర్శమూర్తిగా అవతరిస్తాడో .. 
 రక్కసుడల్లె  కర్కశుడే  జనియిస్తాడో ?

కన్నతల్లికి, జన్మభూమికి   ఖ్యాతి పెంచే  రత్నమల్లె మెరిసిపోతాడో ..    పుడమి  తల్లికే కే పెను భారమయ్యే కరుడు గట్టిన  పాషాణమల్లే  పరిణమిస్తాడో , 

కన్నవారినీ ,కాలరాసే  కాల యముడికి ఊపిరోస్తానో .. 

కలియుగానికి ఆలవాలమవు   అపర రావణున్నే ఇలకు తెస్తానో ,

కీచకుడే పుడతాడో ,సమాజానికి పట్టిన  చీడపురుగుల్లో ఒకడికి నేనే తల్లవుతానో ,
ఒక మానవత్వమూర్తినే కని  తెగ మురిసిపోతానో .. 

మహాత్ముడు కాకున్నాగాని,మంచికి ఊపిరిపోసే మాన్యుడైతే చాలు .  

నలుగురితో  నారాయణ కాదు  . పలువురికోసం  ప్రాణాలిచ్చే ,

జన్మభూమికి వన్నె తెచ్చే , 
అనాకారియైనా ఆనందమే ,అహంకారి కాకుంటే సరి . 

ఆ యమ్మ కన్నబిడ్డ కనకమనిపించాలి .
కనకనే . కునుకే కరువయి  ఓ  అమ్మ పడే    ఆరాటం . 

పాపో ,బాబో తెలిపే పరికరాలు పుట్టెడు ఉన్నా , పట్టెడు మెతుకులు పెడతాడని ,

మంచికిమారుగా పుడతాడని ,చెప్పే యంత్రం ఉంటే బావుండుకదా !

 చీడ పురుగునుకడుపులోనే కాలరాసి ,

మానవత్వం పరిమళించే మాన్య బిడ్డకు జన్మనిచ్చి ధన్యమవదా ..ప్రతి కన్నతల్లి .   (సమాజంలో జరుగుతున్న అరాచకాలకు భయభ్రాంతురాలైన నిండు గర్భిణి ఆవేదన )
.నిజానికి పుట్టినప్పుడు ప్రతీ బిడ్డా పరమ పావనుడే ,ఏ బిడ్డా జన్మతః దుర్మార్గుడు కానేకాదు . 
 బుద్ధి నెరిగిన నాటి నుండే , వక్రమార్గపు వెతుకులాటలు .,వెర్రితలలు వేస్తున్న అక్కర లేని  ఆధునికతల ముసుగుల్లో , వింత వింత పోకడలు , మత్తుల్లోమునిగిపోయి  మతిభ్రమించి పరిభ్రమించేరు అభినవ కౌరవుల్లా .. 
అందులకే చెబుతున్నా .. 
తల్లులార మీ బిడ్డల భవితకు బంగారు తాపడాన్ని మీరే అద్దాలి . 
తల్లి తలచిన కాని కార్యము లేదు జగాన తనయుల తీర్చి దిద్దుటలో ..... రేపటి పౌరునిగా మలచుటలో .. 
ఉగ్గుపాలు , ముద్దు మురిపాలతో ,పాటు 
మానవత్వపు పాలు  రంగరించి పెంచి చూస్తే  ప్రతీ తల్లి . 
పెడత్రోవకెక్కడ తావుంది ?ప్రేగు పంచుకొన్న బంధానికి ?
మన సుసంపన్న సంస్కృతినీ ,సాంప్రదాయ రీతులనీ ,నైతిక విలువల్నీ, అక్షరాభ్యాసంతో పాటూ అవపోసన పట్టిస్తే ,
ఆణిముత్యమల్లే మారడా ... అమ్మా ,నాన్నల కనుల వాకిలిలో 
 కోరుకొన్న భవితవ్యం రంగవల్లిగా తారసపడదా  .  ఏ ఆధునికత ప్రభావమైనా ,పెచ్చు మీరిన సాంకేతిక విజ్ఞానమైనా ,తల్లి నేర్పిన మొదటి పాఠపు పరిజ్ఞానం ముందు పటాపంచలయిపోదా . దుష్టలోచన దూరమవదా ..  

 ఎన్ని యుగాలు మారినా ,ఒక కన్న తల్లి   సంకల్పిస్తే ,ప్రతీ బిడ్డ  పసిడి తుల్యం . 

సమాజ ప్రక్షాళనలో ప్రముఖ పాత్రధారిణి  మాతృమూర్తి .  నవ సమాజ నిర్మాణంలో క్రియాశీలి ఒక తల్లే . 

అందుకే , తల్లి చూపిన సన్మార్గమే రేపటి కల్మష రహిత సమాజానికి వారధి . ప్రతీ తల్లీ సారధే ..  రేపటి భావి భారత పసిడి రధానికి .  మొక్కై  వంగనిది . మానై వంగునా .. అంటూ ఊరక కూచోక 

 నారులోనే మానవత్వపు నీరుపోసి ,మంచి మార్గం నిర్దేశిస్తే , నిక్కంగా కొంగు బంగారమే ,అమూల్యమైన బహుమానమే,అమృత ఫల నైవేద్యమే 
ప్రతీ బిడ్డా ..  పరమ పావన భారతావనికి . (అవునంటారా నా మాటలను , కొట్టి పారేస్తారా నీతులని )

                                                                                                                                                                        సాలిపల్లిమంగామణి @శ్రీమణి