ఒక తీయని కల

అమృతాన్ని అవపోసన పట్టినట్టు ,

ఆకాశాన్ని అదిమి పట్టినట్టు , మబ్బులతో  దోబూచులాడి,
ఇంద్రధనుస్సు వంపులో ఇమిడిపోయినట్టు,
చలువల రేడు వెన్నెల జల్లుకి పులకించిన  

నెచ్చెలి కలువను నేనన్నట్లు ,

అచ్చరకన్యల తలదన్నేఅప్సర నేనన్నట్లు ,
అందాల రాజ్యానికి అధినేత్రి  నైనట్టు ,
రంగూ రంగుల సీతాకోక చిలుకల్లె
విరబూసిన  పూదోటల్లో విహరించినట్టు , 
స్వాతి చినుకు ముద్దాడిన ముత్యం నేనే అన్నట్టు ,
అరుణోదయ ఉషస్సులో ఆ సంద్రంపై మెరిసే అలనైనట్టు ,
అలా ... అలా ... అలా ... అలలా మెదిలిన 
నా మధురమయిన కలల సడికి 
నులువెచ్చని నా  నిదుర చెడి 
నివ్వెరబోయా ! ఆ  రవి కిరణపు తాకిడికి 
కలలో మనకు  మనమే  కధానాయిక  ..... కదా (మీక్కూడా .. అంతేనా )
                                                                   
                                                     సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి   

తరాంతరం

అలనాటి  జీవనం అజరామరమయితే 

నేటి జన జీవనం మర జీవనం 

నాడు కోడి కూతతో  ప్రశాంత ఉదయం మేలుకొలుపు
అల్లరాల మోతతో  అలజడితో తెల్లారుతోంది  కదా  నేడు
నాడు చద్ది బువ్వతో  ఊరగాయ విందు
అది  సర్వ రోగాలకు తిరుగులేని మందు
నేటి బ్రేకుఫాస్టు  బ్రెడ్డుముక్క నమలలేక
దవళ్ళు  బ్రేకవుతున్నాయి
బెడ్డు కాఫీ తాగితాగి పళ్ళు  గార పడ్తున్నాయి
ఆనాటి  స్త్రీ  ఔన్నత్యానికి , సంస్కృతీ ,సంప్రదాయాలకూ
మేలి ముసుగు ప్రతీకగా  నిలిస్తే
కన్న వారి కనులు కప్పగ  దాచి  వదనం  ముసుగు చాటున
కళ్ళు  మూసుకు పాలు త్రాగిన పిల్లి వైనం
కొందరి వెకిలి చేష్టల . దిగజారుతున్న విలువలకు
నిదర్శనం నేటి  గేలిముసుగు .
నాటి ఉమ్మడి కుటుంబాలు అనురాగం , ఆప్యాయతలకు
బంధాలకు ,అనుబంధాలకు ఆలవాలమయితే
నేటి మనమిద్దరం ,మనకొక్కరు సాంప్రదాయంలో
మచ్చుకైనా మిగులుతోందా  మానవ సంబంధం
నాడు  ఆలనా పాలనలో తనబిడ్డకి  తల్లిపాలలో
మురిపాలను కలిపిచ్చి పరవశించె . నాటి పరిపూర్ణమైన స్త్రీ
ఈనాటి తల్లి బిడ్డను కన్నంతనే పొత్తిళ్ళ లాగి
సౌందర్య రక్షణ లో పాలసీసా  చేతికిచ్చి బిడ్డ సంరక్షణ విస్మరించి
క్రష్  ల  పాల్చేస్తున్నారిప్పటి  కొందరు అత్యాధునిక  తల్లులు
నాడు  విద్య నర్దించుటకై ఫర్లాంగులు  నడచివెళ్ళి
గురు శుశ్రూషలు  చేసి గురువు మనసు మెప్పించి
రేయనక , పగలనక ,ఎండనక ,వాననక విద్యనభ్యసిస్తే
నేటితరం  విద్యార్ధులు  కొందరు కన్నవారి కలలు కూల్చగ
కళాశాలకు బయలుదేరి కులాసాలతో ,విలాసాలతో
మత్తుల్లో   తూలుతూ విర్రవీగిన కుర్రాజనం వికృత చేష్టలు ,
విపరీత వస్త్రధారణలతో అధోగతిని  చేరడానికి ఆధునిక దారుల్లో
అభ్యసించేను అక్కరలేని విజ్ఞానాలు
విద్యాలయాలెలాగూ విక్రయాశాలలయి  విరాజిల్లుతున్నాయి
ఆనాటి మనిషి కండలు కరిగింఛి
బండ చాకిరి చేసి కొండని  ఢీ కొట్టే శక్తిమంతులయితే
నేడు  ఉద్యోగాల పేరుతొ పంకా కింద కూచుని
నాలుగడుగులు కూడా తిరక్క , తిన్న  నానా గడ్డీ అరక్క
అరకొర ఆరోగ్యంతో అల్లాడుతున్నారిప్పుడు
తరాలు మారినా గాని కల్ప తరువు  లాంటి
మన సంస్కృతిని  మరుగున పెట్టొద్దు
మారుతోన్న  కాలంలో మంచి  మాత్రం  ఎంచుకో
తరతరాల  మన  జీవన శైలిని  మహత్తరంగా  మలచుకో


                                          సాలిపల్లి మంగా మణి @శ్రీమణి 

మదిమధనం

దిక్కుల  మాటున నక్కి  నా  ప్రతి  సడిని  పసిగడతావు 
చుక్కల ప్రక్కన  చేరి పక్కున నవ్వేస్తావు 

 నన్ను  వీడి  మనలేక  నా నీడపైనే  కత్తి  గడతావు . భావ్యమా! మరి 

 నా  నవ్వులొలిగి పోకుండా నీ  దోసిట  పడతావు .

  పువ్వులాంటి  నా మది  దోచగ  మధుపంగా  మురిపిస్తావు.. 

 మలయ  సమీరంలో  నీ ప్రణయ చందనాన్ని కలగలిపి  నా శ్వాసకందిస్తావు 

నన్ను మంత్రముగ్ధురాలిని చెయ్యాలని . 
నను నీ  మనో  సామ్రాజ్ఞి చేయాలని . 

నే  విహరించే  దారుల్లో సిరిమల్లెల  పానుపేసి, 
  నీలి మబ్బు పరదాల్లో దాక్కుంటావు .

నే  చిత్రించిన  చిత్తరువుకి  రంగు లద్ది 
 నీ   రూపంగా   చిత్రిస్తావు. చిత్రంగా !

వెన్నెలమ్మ  వాకిట్లో  నా  మేను  వాల్చి నిదరోతుంటే ;

చలి గాలై వచ్చి చక్కిలిగిలి  పెడతావు.  చెంప గిల్లి ముద్దాడతావు. 

కనురెప్ప  వాల్చిన మరు నిమిషం  కల లోకొచ్చి  కలవరపెడ్తావు .

తీరా ! కనులు  తెరిచి చూస్తే కనుమరుగవుతావు.. 

నీ ప్రేమో ఏమో గాని .... నా లో  అనుక్షణం మది మధనం. 

నీ  నిరీక్షణలో నివ్వేరబోయెను నా వదనం
 (ఇది నీకై  నిరీక్షించిన ఆ రోజుల్లో  నా మది మధనం )  

 నీ కై  వేచిన  క్షణాలు  నిప్పు కణిక లై  వేదిస్తుంటే 

నీతో  గడిపిన  మధురోహలు మాత్రం  మంచి గంధం పూస్తున్నాయి (మరపురాని   ఆ మధుర క్షణాలు  మంచిముత్యాలే  కదా !)                                                         సాలిపల్లి  మంగా మణి @శ్రీమణి 

సవరించిన నా కురుల సాక్షిగా !

సవరించిన నా కురుల సాక్షిగా !నేనే  నీ జవరాలిని .

 చేసుకొన్న బాసల తోడు  నేనే నీ సరిజోడు

నా తుది  శ్వాస వరకు నా ఉనికి  నీ కొరకే 

నా మనసు  నిరంతరం  నీ  హృదయంలోనే  మసలుతోంది  మోన  సుందరిలా 

 దాని  మోనరాగమాలకించి  నీ  ప్రణయ  రస  సామ్రాజ్ఞిగా  పదిలపరచుకోవా 

 బరువై పోయిన  నా  కనురెప్పల చాటుకు  అరుదెంచావు  కమ్మని కలవై 

వేవేల  వర్ణాల నా స్వప్న లోకాన  విహరించి నీ మేను అలసియున్నదేమో 

సేద  తీర్చెద  రావా  నీ  నెచ్చెలి  వెచ్చని  ఒడిలో    

నా  కనుసన్నల  నీ  రూపం   సమ్మోహనమవుతుంటే

  నా  అధరపుటంచుల  నీ తలపులు   వలపుల వానై  మధువొలకబోసే 

అదుపు  తప్పి  నీ  ఆశలు ఆకాశపుటంచులపై  నా  చిత్రమే  గీస్తుంటే 

 చిత్తరువై  నిలుచున్నాయ్ నీలి మేఘ మాలికలు 

సృష్టిలోని  బంధాలన్నీ  మాటరాక  నిలుచున్నాయ్ .  మన ప్రణయ బంధాన్ని చూసి 

అద్భుతానికే  అచ్చేరువేసింది  అత్యద్భుతమైన  మన ప్రణయ పరిమళాన్ని పసిగట్టి 

అమృతానికీ  ఆకలయింది  మన ప్రేమ సుధను  ఒక్క మారైనా ఆశ్వాదించాలని 

ఆలోచించకుండా  సంతకం పెట్టింది  ప్రేమదేవత

 మన జంట హృదయాల పైన  పసిడి  అక్షరాలతో 

ప్రేమ  విజేతలయ్యారని (శ్రీను +మణి=శ్రీమణి )

                                               ప్రేమాభివందనాలతో (ప్రేమికులందరికీ )

                                                                   సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

నేనే ముఖ్యమంత్రి నయితే

అద్భుతాలు సాధించలేకున్నా  అనుకొన్నదిమాత్రం   సాధిస్తా

అవినీతి పరులను   అమాంతంగా అధఃపాతాళానికి  తోసేస్తా 

నింగికెగసిన  నిత్యావసరాల  ధరలకు నిచ్చెన లాగి పారేస్తా 

అడ్డగోలు దళారుల ఆగడాలు  అణచేస్తా 

తల్లిదండ్రులను తరిమేసిన తనయుల  తాట వలిచేస్తా 

అబలల  కన్యాయం  చేసినోళ్ళ తోళ్ళు  వలిచి  చెప్పులు కుట్టిస్తా 

 బడుగు జీవి బ్రతుకుల్లో పచ్చడి మెతుకులు బదులు  పరమాన్నమే వడ్డిస్తా 

  బలిసినోడికి  పచ్చడి మెతుకులు కూడా చవి చూపిస్తా 

 తెలుగు జాతి  కీర్తి బావుటా ఎల్లలు దాటి ఎగెరేస్తా
  కుల మతాల  వివక్షతను  కూకటి వేళ్ళతో పెకలిస్తా 

సమ సమాజ స్థాపనకై అహర్నిశలు   శ్రమిస్తా
వరకట్నపిశాచాల పీచమణిచి వేసేస్తా
అలసి ఉన్న జీవితాల పాలిట ఆపన్నహస్తమవుతా
సీమాంద్ర ను   స్వర్గసీమగా  మలిచేందుకు తుది ఘడియ వరకు శ్రమిస్తా
అదృష్టవశాత్తూ ఆంధ్ర బిడ్డనైనందుకు తెలుగుతల్లి ఋణం  కొంతైనా తీరుస్తా

                                                                                      సాలిపల్లి  మంగామణి  @శ్రీమణి 

అలుపెరుగక సాగిపో ఆశయాల తీరం కై

          

పడిలేచే  కెరటానికి ఇసుమంతైనా ఉందా  ! అలసట

నిత్యం ఘోషించే సంద్రానికి నోరెండిపోతుందా ... 

అలుపెరుగక అవనిని పాలించే ఆ సూరీడుకి ఆటవిడుపు ఏనాడు !

నిత్యం వీచే గాలికి  విశ్రాంతి ఏ క్షణమైనా .. దొరికేనా !

నిశిరాతిరిలోను నిదుర మరచి పాలించే రేరాజు  సెలవు తీసుకొన్నాడా !

అంతెందుకు ఆకాశం  రాజీనామా చేస్తుందా 

ఆ  నీలి మబ్బు  పదవీ విరమణ  చేస్తుందా !

ఆగి  కూర్చుంటుందా అరక్షణమైనా ! ఆ సాగే  సెలయేరు 

మీ ప్రాణికోటి బరువుకి తల్లడిల్లి 

తనవల్ల  కాదంటూ  చేతులెత్తెస్తుందా .. మన పుడమి తల్లి 

అమ్మే పురిటినొప్పులు  సహించనంటే  మనకీ  జన్మెక్కడిది 

మనకై  పాటుపడే 

పంచభూతాలకు , ప్రకృతికీ  లేని  విసుగూ ,అలసట ;అసహనం ,నిరాశ 

మనకోసం  మనమే  పాటుపడే  మానవాళికి  మాత్రం ఎందుకు ?

ఆశావహ దృక్పధానికి ఆదర్శం  సృష్టి లోని  ప్రతి అణువు 

అందుకే  ఆశతోనే జీవించు  ఆశయాల  తీరం  చేరడానికి 

అలుపెరుగక  శ్రమించు 

అనుకొన్నది  సాధించడానికి 

                                                                                సాలిపల్లి మంగా మణి @శ్రీమణి 

ఉగాది పురస్కారం

తేది. 20.4.2014 న మానస సాహిత్య సాంస్క్రతిక అకాడమీ విజయవాడ వారి శ్రీ జయ నామ సంవత్సర ఉగాది వేడుకలలో భాగంగా "ఉగాది పురస్కారం
"(కవితల విభాగంలో) అందుకుంటున్న శ్రీమణి @ శ్రీమతి సాలిపల్లి మంగామణి  ఈ శుభ సందర్బముగా తీసిన చిత్రములు

చెబుతారా!ఎవరైనా

 

మల్లె  మనసు పారేసుకుంది పున్నమి   రాతిరిపై 

నిలువునా  తడిసి ముద్దయింది కలువ కన్య.  నెలరాజు వెన్నెల జడిలో

మిస మిసలాడుతుంది కుసుమం మధుపం  రాక  చూసి

కొత్త  పరదా  తొడిగింది   చిరుగాలి  చిట్టి చిలుకకులుకునుగని

గోరింటాకు పెట్టుకొంది  ఆ గగనం పృకృతిని  పరవశింపచేయాలని        

కొత్త నాట్యం నేర్చుతోంది ఆ  మయూరం  వయ్యారంగా మెరిసే  మేఘాన్ని చూసి 

గమ్మత్తుగా పాడుతోంది  గండుకోయిలమ్మ వాసంతపు పరిమళాన్ని  పసిగట్టి 

 సెలయేరు నయగారాలు పోతుంది కోనలమ్మ వైపు  కొంటెగ చూస్తూ 

మిన్నంటిన  సంబరంతో  అడుగుతోంది  తరుణి  తన్మయంతో  తన  పరువాన్ని 

కొత్త కొత్త  ఊహలు , క్రొంగొత్త కలలు , తీయ తీయని  అనుభూతులు 

అలవాటు లేని నిట్టూర్పులు , మైమరపులు , తుళ్ళింతలు 

ఈవేళలో  ఇలా  ఉక్కిరిబిక్కిరి  చేస్తున్నాయెందుకని 

ప్రకృతిలో  ప్రతి  సౌందర్యం  తనతో  తలబడుతున్నాయెందుకని 

గుండె చప్పుడు  గతి తప్పుతోంది  ఎందుకలా 

కంటికేమో  కునుకే  రానంది ఆకలి ఆమడదూరంగా ఉంటుంది   నిజంగా 

ఏమైంది  నాకీవేళ  ఎందుకంటా  ఈ ఆనంద హేల 

ఎవరైనా చెబుతారా !ఏమైందో  నాకీవేళా 

  

                                           సాలిపల్లి మంగా మణి @శ్రీమణి 

తనువంతా కనులై

ఏమని  ఏమార్చను  కృష్ణయ్యా !  నీకై వేచిన నా కన్నులను 
ఎంతని ఊరడించను  కన్నయ్యా !నిన్నే వలచిన నా మదిని
జగడాలెందుకు ప్రియా !నాపైనీ  జవరాలను  నే కానా !
గిల్లికజ్జాలెందుకు కన్నయ్యా !పంతం  మానుకో  కొంతైనా !
ఎంతైనా నే నీ ప్రియ సఖినేగా !నువు మెచ్చిన నీ  నెచ్చెలి నేనేగా
నేరమేమి  చేశాను  నిన్ను చేరనీవు  నన్ను
ఆకలి మరిచా నీతో గడిపిన మధుర స్మృతులు నెమరు వేసుకొంటూ
దాహమూ  మరచిపోయా !నీ  ప్రణయామృత  ధారలు  సేవిస్తూ
నిద్దురెలాగూ  కరువైంది కన్నులకు
,మన  సాంగత్యపు  మధుర  ఘడియలె మదిని మదిస్తుంటే
నన్ను  నేనే మరచిపోయా! నాలో కొలువై  వున్న  నిన్నే ఆరాదిస్తూ
నీకై  తపిస్తూ  నిరతం నీ నామమే  జపిస్తూ నీ  రాకకై  పరితపిస్తూ
తనువంతా  కనులుగా  వేచియున్నా  నీకై , వేగిరంగా రమ్మంటూ
చిన్నికృష్ణా  నిన్ను  వేడుకొందు
                   
                             సాలిపల్లి  మంగా మణి @శ్రీమణి
                                         

ప్రణయ గీతిక

   

                                 
ఎద నందనవనములో  వీచిన  సుమ సుగంధ  వీచిక
హృది  స్పందన  శృతి  లయగా  ఆలపించె  మృధు గీతిక
మది  సాంతం  మైమరచే  వింత  విషయ సూచిక
మనసంతా విరబూసిన మధురోహల  మధూలిక
అదే  ప్రణయ  గీతిక.   జంట హృదయాల  పెనవేసిన అనురాగ  మాలిక
విరబూసిన ప్రాయంలో అరవిరిసిన మరు మల్లిక
విహంగమై  విహరించే  వీనుల  విందైన  వేడుక
కలల మాటునా!  కనురెప్ప చాటునా !
కన్ను గీటుతూ పలకరించిన  పులకరింతల  ఆనంద  డోలిక
అదే ప్రణయ గీతిక . జంట హృదయాల పెనవేసిన  అనురాగ  మాలిక
పట్ట పగలే  పండువెన్నెల పడచు  వాకిట   పరచుకొన్న  పరువపు  చిరు కోరిక
ప్రతి  హృదయం పరవశించి, పాడే పాటకు పల్లవిగా
ఒకరికి ఒకరై  నివశించి , ఒకరిలో ఒకరై  ప్రవహించే జంట పరువాల అల్లిక
 నిండు   నూరేళ్ళు  పయనానికి,  ఏడేడు  జన్మల ప్రాతిపదిక
అదే ప్రణయ గీతిక ,జంట హృదయాల  పెనవేసిన అనురాగ మాలిక

                                                     సాలిపల్లి మంగా మణి @శ్రీమణి 

నీ ధ్యాశలో

మొగలిరేకుల కొనల నుండి జాలువారిన నీటిబొట్టు నడిగా...
నీ గుట్టు తెలుసాయని

వాసంతపు పరవశాన మైమరచి పాడుతున్న ఎలకోయిల నడిగా...
నా తలపుల రేడు నీకెరుకాయని

రయ్ రయ్ న  మేనుకు హాయిగ తాకిన పిల్లగాలి నడిగా...
పిల్లవాణ్ణి పిలుచుకు రమ్మని

పచ్చని చిగురుమావి కొమ్మమీద  చిన్ని చిలక నడిగా...
నా చెలికాని జాడేదని

నిండు పున్నమి  పండువెన్నెలలో
చంద్రుని చూసి పులకించిన నీటికలువ నడిగా...

                                                                                        నా సెందురుని నీవెరుగుదువా యని                                                                విరితేనియ గ్రోలుచున్నమధులిహమ్ము నడిగా...

నా మది దోచిన సఖుడేడని

కొమ్మ నడిగా, పూరెమ్మ నడిగా, 
మలయమారుతమ్ము నడిగా, 

కొండ నడిగా, కోన నడిగా, వాగు నడిగా, వంక నడిగా ...
నా వన్నెల రేడు దాగున్న చోటేదని

 నువ్వేడ దాగినా,దోబూచులాడినా...
నా కనురెప్పల మాటున్నది నీ రూపు కాదా

నా అధరాలు పలికేది నీ నామమే కదా

నా మది ఊయలలూగేది నీ తలపుల పానుపుపై కాదా !

సప్తసంద్రాల ఆవల నీవున్నా...
నే సప్తపదులు నడిచేది నీతోటే కాదా!

సాలిపల్లి మంగా మణి  @ శ్రీమణి 

ఉగాది పురస్కారం

అందరికీ   ఉగాది  శుభాకాంక్షలు . నేను  వ్రాసిన  కవిత  మానస సాహితి ( విజయవాడ) వారి ఉగాది పురస్కారానికి ఎంపిక అయ్యింది ,ఈ సంతోషాన్ని ఈ ఉగాది  రోజు న  మీ  అందరితో పంచుకొంటున్నాను 

                                                 

                                            సాలిపల్లి  మంగా మణి @శ్రీమణి 

                                                                   సెక్రటరీ 

                                                          విశాఖ  కళావేదిక  
          

జయము నీయ రావమ్మ జయ వత్సరమా

చిరుగాలి పరదాలతో చిగురుమావికొమ్మ

కుహూ కుహూ రాగాలతో చిరుకోయిలమ్మ

మైమరపుల పరిమళాలతో సిరిమల్లె పూరెమ్మ

పరవశించి వేచి ఉంది ప్రకృతిలో ప్రతీ జన్మా

ఈ ఉగాదికై ఈనవ సంవత్సరాదికై

జయం జయం మాకంటూ అభయం మాకిమ్మంటూ

నీ రాకతో జయగంటలు మ్రోగిస్తూ గత అనుభవాల చేదు ఖేదాన్ని మరపిస్తూ

ఈ మధుమాసం మధుకలశం మనకోసం తేవాలని

జయ జయ ధ్వానాలతో, హర్ష ధ్వానాలతో

ఆహ్వానిద్దాం ఈనవ ఉగాదిని, ఆశీశ్సులిమ్మందాం మన జయ సంవత్సరాదిని

ఈ నవ వసంతం ప్రతి జీవితాన నవ ఉషస్సు నింపాలని

ఈ చైత్రం మన జీవన పధానికి చైతన్య రధం కావాలని

మానవాళిలో మానవతా పరిమళాలు వెదజల్లాలని,

మానవాళి భవిత ప్రజ్వలింప జేయాలని

చిరునవ్వుల హరివిల్లులు ప్రతి ముంగిట విరబూయాలని.

సిరుల జల్లు విరిజల్లై ప్రతియింటా కురవాలని

ఉదయించే ప్రతి దినం మనకు ప్రవర్ధమానమవ్వాలని,

వేసే ప్రతి అడుగు ప్రగతి పసిడి బాట కావాలని

ప్రకృతిలో ప్రతి జీవి పరవసంతో ఉండాలని

అలసిన మా హృదయాల పాలిట సేద తీర్చగ కల్పతరువై రావాలని

ఆహ్వానిద్దాం ఈనవ ఉగాదిని  ఆశీశ్సులిమ్మందాం మన జయ సంవత్సరాదిని

అన్నదమ్ములం మేం విడివడినా గాని

అమ్మ కాంక్షించే జయాలనే అమ్మకు అంకితం ఇవ్వాలని

నూతన రాష్ట్రంలో నూతనంగా అడుగిడుతున్న

ఈ ఉగాదిని ఆనందం తెమ్మందాం

జయములనిమ్మందాం ఈ జయ సంవత్సరాదిని.

తీపిని చేరువ చేస్తూ కారం దూరంచేస్తూ,

పులుపును కలగలిపేస్తూ

చేదు కటువుల్లో మధువును పూస్తూ

వగరును చిరునగవులతొ వారిస్తూ

ఉప్పును సరిపాళ్ళుగ పోస్తూ షడ్రుచులను

మన జీవిత విస్తరిలో కొసరి కొసరి వడ్డిస్తూ

జయమనే పానీయం మనకందించమంటూ

ఆహ్వానిద్దాం ఈనవ ఉగాదిని  ఆశీశ్సులిమ్మందాం మన జయ సంవత్సరాదిని

సాలిపల్లి మంగామణి @ శ్రీమణి