అభిజ్ఞను కాను

అరక్షణమూ ...

ఆదమరచక

అక్షర యాగం చేస్తున్నా...

అనుక్షణమూ...అన్వేషిస్తూ..

అచ్చమైన తెలుగును

ఔపోసన పడ్తున్నా...

అభిజ్ఞను కానునేను

అతిసాధారణ అతివను

హృదయం చవిచూసిన

అనుభూతులను

అక్షరీకరిస్తున్నా...

ప్రకృతితో ప్రతీ

సౌందర్యాన్నీ

పదాలతో పదిలం

గావిస్తున్నా...

ఉదయించే

ప్రతి కిరణం

కవితనై

ప్రతిబింబిస్తున్నా...

సమాజానికి

నవఉషస్సునివ్వాలని

ఆకాంక్షిస్తూ...

నాలో మెదిలిన ప్రతిభావాన్నీ

ప్రతిగా...ప్రతిబింబిస్తున్నా..

పట్టాలు పట్టలేదుగానీ

మాతృబాషపై పట్టరాని

మమకారంతో....

కాలంతో పాటు నా కలాన్ని

కదిలిస్తూ...కవనసేద్యం

సాగిస్తున్నా...

                 *సాలిపల్లి మంగామణి (srimaani)*

పూలతోట

*శ్రీమణి గజల్*

విరులతరుల సొబగులతో మురిసినదీ "పూలతోట"

ఏటిఝరుల గలగలతో తడిసినదీ "పూలతోట"

వానచినుకు ఒడిసిపట్టి మురిపెముగా ముద్దాడె

ధరణిపైన హరివిల్లుగ విరిసినదీ  "పూలతోట"

మధువనిగా మరులుగొలిపె పూలతావి మనోహరం

మధుపముతో సయ్యాటకు  పిలిచినదీ "పూలతోట"

రాచిలకల కిలకిలలకు రారమ్మని ఆహ్వానం

చిగురాకుల పందిరిగా వెలిసినదీ "పూలతోట"

ఆకుపచ్చ సోయగాన ఉదయరాగ సరాగమై

అంబరమణి శోభలతో మెరిసినదీ "పూలతోట".

*సాలిపల్లి మంగామణి (శ్రీమణి)*

గురుతుందా

వలపుపూల జడివానల

తడిసినదీ గురుతుందా

నిదురరాక నిట్టూర్పులు

విడిచినదీ గురుతుందా

తేనెలూరు ఘడియలన్ని

కరిగిపోక తరిమినవీ

తడియారని తలపులతో

మురిసినదీ గురుతుందా

నులివెచ్చని కలలన్నీ

నడిరేతిరి పరమాయెను

కవ్వింతల కలవరమై

నిలిచినదీ గురుతుందా

ప్రణయవీణ  మీటినపుడు

పరువమంత పరవశమే

తపనలన్ని తనివితీర

విరిసినదీ గురుతుందా

మనమనసులు మమేకమై

మధువనిలా మారువేళ

మణి ఖచితపు ప్రేమనగరి

మెరిసినదీ గురుతుందా.

సాలిపల్లి మంగామణి(శ్రీమణి)

*రేపటిఉదయం*

జీవన రాగాలన్నీ నిశీధి పాలే...

నిన్నలలో నిదురిస్తూ

నిర్లిప్తంగా జీవితాన్ని సాగిస్తుంటే..

రేపటి ఉదయాలన్నీ 

ప్రశ్నార్థకాలే???

నిర్వేదపు ఛాయలలో

నైరాశ్యపు తావుల్లో

నిత్యం కూరుకుపోతే,

ఆశకు ఊపిరిపోస్తే

అతి చేరువలోనే

ఆశించిన వాసంతం 

చిమ్మచీకటి పొరలను 

చీల్చుకు నెమనెమ్మదిగా

చిగురించే రేపటి ఉదయం

ఎన్నెన్నో నిశీధి రాగాలకు 

భరతవాక్యమేనేమో?

ఇక రాబోయేకాలం 

నిశి మసి అద్దుకున్నా

తెల్లారక తప్పదుగా....!

పెల్లుబికినా అగ్నికీల

చల్లారక తప్పదుగా...!

పరితపిస్తున్న మనసుకు

సరికొత్త పరిమళాన్ని అందిస్తూ

పరిగెత్తుకు వస్తుందిక...

వసివాడిన హృదయంలోకి

మిసిమివోలె కలిసొచ్చేకాలం.

మించి పోలేదు సమయం

చాలినంత సంతోషం

చెంత చేర్చగ వేచి వుందేమో...

చింతదీర్చే ఒక మంచితరుణం

వేసారక వేచియుంటే

తప్పక వినిపిస్తుంది 

వేకువ పట్టున

వెలుతురు రాగం

అలుపెరుగక‌ పయనిస్తే

అదిగో ...ఆవల ఆశలతీరం‌.

*సాలిపల్లి మంగామణి (శ్రీమణి)* http://pandoorucheruvugattu.blogspot.com

ప్రేమంటే

*మనసు మార్చుకో కాలమా*

*మనసు మార్చుకో కాలమా*

ఎప్పుడు పెనవేసుకుంటాయో
మునుపటి సంతోషపు లతలు
ఎప్పుడు శెలవు తీసుకుంటాయో
ఈ కాటేసే వెతలు
కనికరించకుంటాయా...
ఆ కారుణ్యపుమేఘాలు
అంతరించకుంటాయా
ఈ అంతులేనిఉపద్రవాలు
మనసన్నదే లేని మాయదారి కాలం
మౌనముద్రలోనేనా ఇక కలలుగన్న వాసంతం
ఊపిరికే ఉచ్చుబిగిస్తే
మా మనుగడ మరణం అంచుల్లోనే
మనసు మార్చుకో కాలమా...
మానవాళి ఆశలు త్రుంచి
మహదానందపడడం భావ్యమా..
మనుజుడన్నదే లేని
మరుభూమిని ఏలాలని
నీ సంకల్పమా..
గుండె సముద్రం ఘోషిస్తుంది
ఊపిరి అలలను కూడగట్టుకొని,
నా కలానికి ముచ్చెమటలు పోస్తున్నాయి
ఈ కాలం చేసే కర్కశ గాయాలను
రాయాలని ప్రయత్నించినపుడల్లా,
ప్రాణాలన్నీ ఉన్నపళంగా
అస్తమించిపోతుంటే
ఎన్ని కన్నీళ్ళనని అక్షరీకరికరించను
లక్షల కల్లోలాలకు సాక్షీభూతంగా..
మిగిలేవన్నీ అశ్రుధారలే
పగిలేవన్నీ మా ఆశల దుర్గాలే.

*సాలిపల్లి మంగామణి (శ్రీమణి

*నిశి వేదన*

*నిశి వేదన*

చీకటి మ్రింగిన వెలుతురు దీపం

ఉప్పెనలోనే ఊపిరికెరటం

బడబానలమే బ్రతుకు సముద్రం

గరళం చిమ్మిన కాలసర్పం

మరణచట్రంలో మనిషిప్రాణం

విషణ్ణవదనాలు ,విషాదసంకేతాలు

విచిత్రమైన  అనిశ్ఛితి,విపత్కర పరిస్థితి

మునుపెన్నడూ మనిషెరుగని

నిశ్శబ్ద ప్రఘాతం

ప్రభాతమెరుగని నిశిరాతిరి నిశ్శబ్దం

ముసురుకొస్తుంది మృత్యుకౌగిలి

విస్తుపోయిచూస్తుంది విశ్వమనేలోగిలి

తెరిపిలేని ఆవేదన సుడిగుండంలో

ఆవలతీరమనే ఆనందపు తెరచాపను అన్వేషిస్తూనే అలసిపోతుంది  కంటిపాప

నేనేం రాయాలి పగిలిపోతున్న

హృదయాలనా, రసిగారుతున్న గాయాలనా,రాలిపోతున్న జీవితాలనా,

రగిలిపోతున్న వైపరీత్యాలనా,

కలం ఎలా కదలించను

మనుగడ పునాదులే మరణశయ్యలై

తారసిల్లుతుంటే వేదన నిండిన హృదయంతో

ఏ అక్షరాలు వెదజల్లగలను కాలం కాగితంపై కన్నీటి సిరాతో ...

పరితపిస్తున్న ప్రపంచానికి 

ఏ ఆశావహ కవనమాలికను బహూకరించగలను 

నిశి వేదన కరిగించాలని

మిసిమిని కాస్త వేడుకోవడం తప్ప

మనస్థైర్యమనే మంత్రోచ్చారణలో

మా మనుషుల గుండెలను

బలోపేతం చేయుమని భగవంతుని

బ్రతిమాలుకోవడం తప్ప.

http://pandoorucheruvugattu.blogspot.com

*సాలిపల్లి మంగామణి ( srimaani)*

అనుభవాలకాగితం

*అనుభవాలకాగితం*

గతం నుండే జనిస్తుంది
ఘనమైన జీవితం
తెరచిచూడమంటుంది
అనుభవాల కాగితం
మనసునాక్రమిస్తుంది
మరచిపోని జ్ఞాపకం
జలజలా రాలుతునే వుంటాయి
కాలం వెంబడి క్షణాలు
జీవిత రహదారికిరువైపులా
పరచుకొంటాయి రేయింబవళ్లు
ఉదయసమీరాలు,సంధ్యా
రాగాలు స్పృశిస్తూనే వుంటాయి
మనుగడ దారులనిండా
మారుతున్న మజిలీలు
చేజారుతున్న నిమిషాలు
మనసొకమారు మండుటెడారి
ఒకపరి మరుమల్లెల విహారి
ముందునున్న పూలరథం
అధిరోహించాలంటే
నిన్నటి గాయాలకు
నిఖార్సైన మందుపూయాల్సిందే.
http://pandoorucheruvugattu.blogspot.com
*సాలిపల్లి మంగామణి(srimaani)*

నా దేశం ధర్మక్షేత్రం

*నా దేశం ధర్మక్షేత్రం*

పుత్రికనై పులకించితి
పుడమి భారతియందు
పునీతమాయెను జన్మము
భారతీయతనొంది భాగ్యశాలినినేను
మట్టిలో కలవాల్సిందే ఈదేహం
ఈ దేశపు మట్టిలో నడయాడడమే ధన్యం
మనిషిగా పుట్టినందుకు కాదు
మాన్యమైన సంస్కృతిని ధరించినందుకు
మహత్వమాయెను నా జీవితం

నాదేశం ధర్మక్షేత్రం
నాదేశం పరమపవిత్రం
నాదేశం గణుతికెక్కిన
ఘనసంస్కృతీ సుమసౌరభం
సమస్తవిశ్వానికే ఆదర్శప్రాయం

రత్నగర్భ భారతదేశం
మహోన్నతం మహోన్నతం
మాన్యచరిత నా భారతదేశం
హిమశైల మలయమారుతం
పలనాటి పౌరుషం
కలబోసిన నాదేశం
సకల జగానికే స్ఫూర్తిదాయకం

వేదాలకు పుట్టినిల్లై విలసిల్లిన నాదేశం
విభేదాలు వాటిల్లని విశ్వశాంతి సందేశం
అనుపమానం, అద్వితీయం
మహామహుల త్యాగఫలం
పరిమళించిన మానవతావాదం
మహీతలానికే మార్గదర్శకం
విశ్వవినువీధులలో విజయకేతనం
భారతీయ సమైఖ్య గీతం

నాలుగక్షరాలు పోగేసి
పొగడలేను నా దేశాన్ని...
నిలబెట్టి తీరతాను
నాదేశపుగౌరవాన్ని...
నలుదిశలా చాటుతాను
భరతావని వైభవాన్ని.....
*సాలిపల్లి మంగామణి ( srimaani)*
http://pandoorucheruvugattu.blogspot.com

మనిషితనం

*మనిషితనం*

మధనం..మధనం

మానవ జీవన గమనం

ఆగమనం నిష్క్రమణం

తప్పనిదే మనజీవన ప్రస్థానం

అది ఆద్యంతం అంతర్మధనం

ఆ...మధనం అమృతాన్నే 

అనుగ్రహిస్తుందో!

దావానలమై దహిస్తుందో

 దైవానుగ్రహమే....

భారమెంతగా వున్న

భరించడం పరిపాటే

వెతలు వెంబడిస్తూ వున్నా

ఎదురునడక కాలం వెంటే

ఏమిటో ఈ జీవితం

నిప్పుతో చెలగాటం

తప్పదని తెలిసినా

తప్పించుకోలేని తప్పనిసరి

పోరాటం..

తప్పు మనది కాకున్నా

తప్పనిదీ ఆరాటం

మనం మరణించినా 

మనుషుల

మనసుల్లో మనుగడ సాగించేది

మాత్రం మనలోని మనిషి తనమే.

*సాలిపల్లి మంగామణి (శ్రీమణి)*

http://pandoorucheruvugattu.blogspot.com

మహి(క)ళ

*మహి(క)ళ*

ఆడుబుట్టువు లేక ఆదిఅంతములేదు 

సుదతి  లేని  సృష్టి శూన్యమేగా.. !ఇక

మహిళ లేని మహిపై మనుగడేదీ

పడతి పుట్టుక లేక పరిపూర్ణతుండునా..

ఇభయాన లేని ఇహముండునటయా..

కలకంఠి లేక కళగట్టునానేల

అనంతజీవన ప్రస్థానంలో 

ఆమే జగతికి ప్రధమస్ధానం

అరుదగు వాక్యం స్త్రీ మూర్తి 

అక్షరాలకందని భావం 

అత్యధ్భుత కావ్యం

అనంతసృష్టికి ప్రతిరూపం 

అమృతమయమవు 

ఉర్వీ రూపం

అమ్మాయి గా పుట్టి 

అర్ధాంగిగా మెట్టి 

అమ్మగా మరుజన్మమెత్తి 

బామ్మగా పదవి  చేపట్టి 

అడుగడుగునా త్యాగం,

అంతులేని అనురాగం 

రంగరించి అద్భుతమైన స్త్రీ జన్మను 

సఫలం గావించిన స్త్రీ మూర్తిని 

పొగిడేందుకు చాలునా 

పృధివి పైన పదాలు. 

రాసేందుకు చాలునా... రాతాక్షరాలు, 

ఊహించగలమా !

మహిళ లేని మహిఆనవాలు 

పసికందులను త్రుంచి,

తృణప్రాయముగనెంచి

ఆదిమూలమునందె చిదిమిపారేదురే...

జననిలేదన్నచో జగమున్నదటయా...

యోచించిచూడరే ఒక ఘడియయినా

పూజించుపడతిని..

పుడమితల్లిగనెంచి

గౌరవించుము తనని ఆదిశక్తిగతలచి...

(ప్రపంచ బాలికలదినోత్సవం

సందర్భంగా)

*సాలిపల్లిమంగామణి(srimaani)*

ఏడ దాగున్నావో

సంధ్య వాలిపోయే 

సూరీడింటికి ఎల్లిపోయే 

గువ్వలు గూటికి చేరిపోయే 

నీ సవ్వడి మాత్రంలేదాయె

నినుకనుగొనలేక

నిశిరాతిరికూడా..

నిశ్శబ్ధంగా నిదరోయె

నినువెచ్చగ

తాకగలేకవెన్నెల

జాబిలి సైతం

అలిగిచిన్నబోయె

నీజతలేనివెతలో

మరుమల్లియలతకూడా

మిన్నకుండిపోయె...

నీవెదురుగలేక

నిద్దురరాక

నాతనువంతా

నిప్పులపరమాయె

ప్రియవదనా....

నీకైవెదకీవెదకీ

వెలవెలబోయెను

నావదనం

ఓ మదనా

నీ అడుగులసడి

వినబడక

కలవరపడి

పలుకులు

కరువై...

మూగబోయెనే

నాఅధరాలు

కలవరపడి

నాకాటుకకన్నులు

నీకై ఎదురుతెన్నులు

చూస్తుంటే...

నీతలపుల

తడబడి

నిలువునానామది

కలవరపడుతుంటే

కనుమరుగేల..ప్రభూ..

కనికరమేలేదా...

నీవలపులకలకంటిపై..

(మాధవునికై....

రాధఎదురుతెన్నులు)

 *సాలిపల్లి మంగామణి(శ్రీమణి)*

http://pandoorucheruvugattu.blogspot.com

*అక్షరమై*

*అక్షరమై*

చుట్టూర ఎడతెరిపి లేని వాన

ఎడద మాత్రం ఎడారిచిత్రం

కౌముది పలకరించినా 

కారుచీకటి కౌగలిలోనే

మాట మౌనంలో లీనమమయ్యింది

అక్కడ గుట్టలు గుట్టలుగా

పడివున్నాయిఆశలదొంతరలు

అయినా ఓర్పువాకిట్లో అలా నిలబడిపోయాను

వెలుతురు చినుకులతో తడవాలని

ఎడతెగనీ ఆరాటం

వికలమైన మనసు శకలాలు

నిట్టూర్పులగుండంలో మండుతున్నా

ఊపిరైతే ఆగిపోలేదు

ఎంతైనా ధరణినికదా

తలకు మించిన భారమైనా

తగ్గేదే లేదుమరీ

కాలం ఏరులై పారుతుంది

ఎదురీదే ప్రయత్నంలో 

నా కలం రాతపని నేర్చుకుంది

ఆవేదన నిండిన ప్రతీసందర్భంలో

ఆకాశంకేసి దృష్టిని సారిస్తూ

ఆవరించుకొన్న శూన్యాన్ని

ఆకాశంలో వీక్షిస్తూ

అక్షరమై జీవిస్తున్నాను

అక్షయమైన జీవనకావ్యాన్ని

అక్కఱతో రచిస్తూ 

అనంతమైన ఆనందాన్ని

ఆస్వాదిస్తున్నాను

గుండె భారం తగ్గింది

మూగబోయిన ఆ క్షణాలపై

చివరకు అక్షరమే నెగ్గింది

కాలాన్ని జయించాను 

ఇప్పుడు చీకటినీ నేనే.. వెలుతురునూ నేనే...

ఖేదమైనా,మోదమైనా

ఆమోదమే

స్థితప్రజ్ఞత వరించింది

నేనొక జీవనదిని

ప్రవహిస్తూనే వుంటాను.

http://pandoorucheruvugattu.blogspot.com

*సాలిపల్లిమంగామణి(శ్రీమణి)*