రెప్ప వాల్చని రాత్రి

*రెప్పవాల్చని రాత్రి*

ఆమె ఒక రెప్పవాల్చని రాత్రి

ఓరిమి ధరించని ధరిత్రి

యుద్ధానికి సిద్ధంగా పరివర్తన 

పరిణితి చెందిన పడతి 

వాడి ముళ్ళదారులను అధిగమించే

ప్రయత్నంలో స్వభావాన్ని మార్చుకోవాల్సివచ్చింది

సహజసిద్ధమైన సౌకుమార్యం స్థానంలో పరాక్రమాన్ని భర్తీచేసుకుంది

తరుణి తక్షణకర్తవ్యాన్ని గ్రహించి

కాలానికి తగ్గట్టు మనుగడ పగ్గాలను

పట్టుకు అడుగులు సారిస్తుంది 

ఏమరుపాటును ఏమాత్రం ఆశ్రయించదు ఏకీచక క్రీనీడ పడకుండా రక్షణకవచాన్ని

సన్నద్ధం చేసుకుంది

మానప్రాణ సంరక్షణ కోసం

ఆమె సివంగిలా రూపాంతరం చెందింది  ఆడదాన్ని అమ్మలా పూజించే సంస్కృతికి అంతిమవాక్యం 

రాస్తున్న రాకాసికాలానికి సమాధానంగా

ఆమె అప్రమత్తమైంది 

ఏ గాలానికి చిక్కదు అప్రతిహతంగా పహరా కాసుకుంటుంది 

అహర్నిశలు మేలుకొనే వుంటుంది 

ఆమె ఒక రెప్పవాల్చని రాత్రి 

ఓరిమి ధరించని ధరిత్రి

అఘాయిత్యాలను భరించలేని అతివ

అగ్గిరవ్వగా  అవతరించింది.

*సాలిపల్లి మంగామణి( శ్రీమణి)*

ఈరోజు మెట్రో ఉదయం పత్రికలో ప్రచురించబడిన నా కవిత ...*శ్రీమణి*

ఈరోజు మెట్రో ఉదయం పత్రికలో ప్రచురించబడిన నా కవిత ...*శ్రీమణి*

మృగశిర కార్తె

*మృగశిరకార్తె..*

మురిపిస్తూ,మురిపిస్తూ
మృగశిర కార్తె
కాస్త పలకరించిందో లేదో...
పులకరించిపోయింది
సమస్త ప్రకృతి..!

మేఘమాల వచ్చి
చిరుజల్లు చిలకరించిందో...లేదో
పచ్చపచ్చని సోయగంతో
పుడమి యావత్తూ,
పురివిప్పినమయూరమై నాట్యమాడింది..!

ఎర్రని ఎండకు నెర్రెలిచ్చిన నేలసైతం సుతిమెత్తని చల్లగాలితాకిడికి
పరవశించిపోయింది..!

నిన్నటిదాకా నిప్పులకొలిమై
భగభగమండి,ఉక్కపోతతో
ఉస్సూరంటూ...
రోహిణి తాపానికి
ఠారెత్తిన ప్రాణికోటి
చినుకు ఉనికితో కొత్త
ఊపిరి పోసుకుంది..!

ఆకాశం కేసి ఆశగా చూస్తున్న
రైతన్నకళ్ళల్లో
రతనాలమెరుపేదో
తళుక్కున మెరిసింది..!

మలయ సమీరం ముదమారా
తాకగానే ప్రతి హృదయం
మైమరపుల సరాగమేదో
మధురంగా ఆలపించింది...!

*సాలిపల్లి మంగామణి(శ్రీమణి)*

అంతా నువ్వే చేసావు

*అంతా నువ్వే చేసావు*

నీ భుజములపల్లకిపై 

ఊరేగినపుడే ఈలోకం నాకు మొట్టమొదటగా పరిచయమయ్యింది 

నీ గుండె పానుపుపై ఆదమరచి నిద్రపోయినపుడే నీగుండెచప్పుడు లాలిపాటై నా అణువణువులోనూ

అనురాగాన్ని ప్రవహింపచేసింది

నా శిరస్సుపై నీచేతులు ఆన్చి నువ్విచ్చిన ఆశీస్సులు నన్ను ఆకాశమంత ఎదిగే అవకాశాన్నిచ్చాయి

నువ్వు చూపించిన నడకదారులు ఈనాటి నాలక్ష్యసాధనకు దారిని సుగమం చేసాయి

ఎప్పుడూ నీ మమకారాన్ని మాకు కనిపించనీయకుండా గాంభీర్యం ధరిస్తావేగాని

మౌనంగా మా ఎదుగుదల కోసం అనుక్షణం

తపస్సు చేస్తూ నువ్వు

మహర్షిగా మారావని మేము గ్రహించలేమనుకున్నావా

వ్యక్తపరచడం చేతగాని వెర్రిబాగుల వ్యక్తివి,

నాన్నా నువ్వు మాలో నిక్షిప్తమైన ధైర్యమనే శక్తివి

కనబడదంతే నీకన్నీటి చెమ్మ

కడలికన్న లోతుకదా కన్నతండ్రిప్రేమ

అన్నీ నువ్వై నడిపించావు అంతా నువ్వే చేసావు  దేవుడెలాగుంటాడంటే అదిగో అంటూ నాన్నా నిన్నే చూపిస్తాను.

*సాలిపల్లి మంగామణి (శ్రీమణి )*

నాన్నా

మనిషి,మనిషికోసం 

భగవంతుడు దిగిరాలేక

ఇదిగో...మీనాన్నంటూ..

చేవ్రాలు చేసి మరీ

ఇలకు పంపినాడంట 

అందుకనే నాన్నంటే.....

ఆకాశమంత ప్రేమ 

అమ్మ అమూల్యమైన జన్మనిస్తే.,. 

బిడ్డను కంటికిరెప్పల్లే

కాపాడే సైనికుడే నాన్న

అమ్మలాలిపాట నేర్పిస్తే

నాన్న బ్రతుకుకు బంగారుబాట వేస్తాడు,నడకనేర్పిస్తూనే,

నడతనేర్పిస్తాడు..

మన అడుగులదారుల్లో...తన అరచేతిని పానుపుగాపరచి, అమ్మపాలకుసరిగా...తన అనురాగపు ఉగ్గుపాలు రంగరించి..అమ్మనేతలపిస్తూ..

అమృతాన్నే చవిచూపిస్తాడు..

తనుకరిగిపోతున్నా...

తరగని చిరునవ్వులే మన

ముంగిట విరబూయిస్తాడు

కష్టాలకు కన్నీళ్ళకు 

తను కావలికాసి ఆవల ఆనందతీరాన్నే వరమందిస్తాడు

గుండెల్లో గుబులైతే గుప్పున

గుర్తొస్తాడు....అడిగీఅడగకముందే 

అన్నీ ఇచ్చేస్తాడు

ఆకాశమంత ప్రేమతో...

అక్కున చేర్చుకుంటాడు

అందుకనే నాన్నా...!

నువ్వు నాప్రాణం కన్నా మిన్నా

మేము,ఎంతెత్తుకుఎదిగినా....

మీ అడుగుజాడలే మాకాదర్శం 

మీ కనుసైగలే మాకు శిరోధార్యం 

అందుకనే నాన్నా...!

ఆ దేవుడే వరమిస్తానంటే

 వెనువెంటనే అడిగేస్తాను

ఎన్నెన్ని జన్మలైనా...నిన్నే 

నాన్నగా...పొందేవరమిమ్మనీ.

                   *ప్రేమతో*

                   *మీ కూతురు*

                 *శ్రీమణి*

*మహాకవి శ్రీశ్రీ... మహాప్రస్థానం*(నాలుగుమాటలు)

*మహాకవి శ్రీశ్రీ... మహాప్రస్థానం*

(నాలుగుమాటలు)

విజ్ఞుడు, అభిజ్ఞుడు, 

మహాభిజ్ఞుడు

మాన్యుడు అసామాన్యుడు 

అనన్య సామాన్యుడు/

శ్రీశ్రీ అనగానే

అభ్యుదయ సాహిత్యానికి

శ్రీకారం స్ఫురణకు వస్తుంది/

అతని కలం యువతలో

ఆవేశం నింపే అగ్నిబీజం/

అతని కవనం ఇచ్చే ఆదేశం

తరతరాలకూ

తలమానికమౌ సందేశం/

అట్టి మహానీయమూర్తికి

చిన్నతనం నుండే

ఏకలవ్య శిష్యురాలను నేను

ఆ రేడు నడిచిన దారిలో

నడవాలని ఆరాటపడే రేణువును/

అలా చిరుప్రాయం నుండే వారి

కవితల ప్రభావం నామీద పడింది/

కష్టజీవులకు ఇరువైపులా 

వుండేవాడే కవి అన్నారు...

బడుగుజీవులకు

అట్టడుగు జీవులకు బాసటగా

నిలిచేదే మహాకవి శ్రీశ్రీ కవిత్వం/

కాలేకడుపులు, 

కలత చెందిన హృదయాలే కాదు 

ఆ కవనక్షేత్రకునికి సృష్టిలోని 

ప్రతి అంశమూ కవితావస్తువే/

వారు సృజించని అంశమంటూ

లేదంటే అతిశయోక్తి కాదేమో/

శ్రమైక జీవన సౌందర్యాన్ని

వారి హృదయసీమలో 

పటిష్టంగా ప్రతిష్టించుకొని/

ప్రతీ కవితలో.. భావావేశాన్ని 

ప్రస్ఫుటింపచేసిన ప్రతిభాశాలి/

అనంతమైన 

సాహితీపరిజ్ఞానాన్ని

ఔపోసన పట్టిన 

ఆ అభ్యుదయకవీంద్రుని

కలం ప్రభవించిన మహాకావ్యగు

మహాప్రస్థానాన్ని సాహితీవనంలో

అణువంతయును లేని నేను 

సమీక్షించడం అంటే 

హనుమంతుడి

ముందు కుప్పిగంతులే/

అయినా సాహసిస్తున్నాను 

మహాప్రస్థానంలో 

అణువణువును

స్పృశిస్తూ అక్షరాలను 

అంతరాంతరాళాల్లో పదిలం

చేసుకొంటూ పరవశించిపోతున్నాను/

ఆ మహనీయుని స్మరిస్తూ

మహాప్రస్థానం వైపు పరుగులు

తీస్తున్నాను/

మహాప్రస్థానంలో చైతన్యం

రగిలించే గీతాలే అన్నీ

నిదురించే హృదయాలను

సైతం వెన్ను చరిచి మేలుకొలిపే

చైతన్య గీతాలే అన్నీ/

మరోప్రపంచం పిలిచిందంటూ

పదండి ముందుకు

పదండి త్రోసుకు

పోదాం పోదాం పైపైకి

అంటూ కదం త్రొక్కుతూ

ఉడుకునెత్తురు ఉప్పెనవగా

కవనరంగమున దూకె

ఉగ్రనారసింహుడై మన శ్రీశ్రీ గారు/

ఆహా..ఎంతటి భావావేశం

అనితరసాధ్యమైన సాహిత్యం/

నేను సైతం ప్రపంచాగ్నికి 

సమిధనొక్కటి ఆహుతిచ్చాను 

అంటూ జయభేరి మ్రోగించి 

మనిషిమనిషిలో ఏదో

తెలియని అదృశ్యశక్తి 

ఆవహింపచేసిన

అద్వతీయ కవన రాజం 

మహాప్రస్థానం/

ఆ పదాల ఆవేశం అలాంటిది

ఆ వాక్యాల ప్రవాహం అలాంటిది/

తరచి తరచి చదివినా తరిగిపోని

సంపద మరి.. తరతరాలకూ/

భూతాన్ని యజ్ఞోపవీతాన్ని అంటూ

వినువీధులకెగసే విప్లవగీతాన్ని

ఆలపించిన కలం యోధుడు/

సింధూరం రక్తచంధనం

బంధూకం సంధ్యారాగం

అంటూ నవకవనానికి

నాందీసంకేతాలను

అందిస్తూ అభ్యుదయ

సాహితీ నవశకానికి 

నవజీవం పోసారు/

కవిని ఉదయించే సూర్యునితో

పోలుస్తూ కళారవీ 

అని కొనియాడడం

మహాప్రస్థానంలో 

మనకోసం

ఒక మచ్చుతునక 

మనమూ అంతో ఇంతో కవులమే గనుక/

పొలాలనన్నీ హలాలదున్నీ

ఇలాతలంలో హేమం పిండగ

అంటూ ఎంత అధ్భుత పద

ప్రవాహమో...

ఎంతమందికవులకు సాధ్యమంటారూ/

ఈ కవనాన్ని చదివినంతనే 

కర్షకవీరులకష్టం, 

విలాపాగ్నులూ,

విషాదాశ్రులూ

కనులముందు కదలాడి

ప్రతి హృదయాన్నీ కదిలించి

కర్తవ్యం స్ఫురింపచేయవూ/

బ్రతుకు బరువై మెతుకు కరువై

వెతలు నెలవై చితికి చితికి

చితికి చేరుతున్న వలసబతుకుల

బాటసారి బాధలను హృదయం 

ద్రవించేలా చిత్రీకరించిన వారి

కలం సిరాకు బదులు కరుణనే

నింపుకొందనిపిస్తుంది/

చూడు చూడు నీడలు

పేదవాళ్ళ వాడలంటూ

నిరుపేద బ్రతుకు చిత్రాలకు

నిలువెత్తు చిత్తరువై నిలిపారు

కవనంలో కడుచక్కని పదాలతో ..

ఆనందం అర్ణవమైతే

అనురాగం అంబురమైతే

అంటూ అద్వైతం శీర్షికతో

అక్షరాలు పేర్చి అందరి

మన్ననలూ పొందితిరిగదా/

ఏ దేశ చరిత్ర చూసినా 

ఏమున్నదిగర్వకారణం 

నరజాతి చరిత్ర సమస్తం

పరపీడన పరాయణత్వం అంటూ

వాస్తవాలను నిర్మొహమాటంగా

ఈ కవనంలో నిలదీసిన

నిక్కమైన కలంవీరుడు/

నిజంగానే నిఖిలలోకం 

నిండుహర్షం వహిస్తుందా 

మానవాళికి నిజంగానే

మంచికాలం రహిస్తుందా

ఎంత నిగూఢత్వం కవనంలో/

పతితులారా భ్రష్ఠులార

బాధాతర్ప దష్టులార

ఏడవకండేవకండి

వస్తున్నాయ్ వస్తున్నాయ్

జగన్నాధ రథచక్రాలొస్తున్నాయంటూ 

జనంలో ధైర్యాన్ని నింపిన

జనంమెచ్చిన కవి సాహిత్యానికి

సాహో అనక తప్పదు జగం/

నాకనిపిస్తుంది మహాప్రస్థానం

ప్రభావం మనిషిమనిషిలో

చైతన్యం రగిలించే ఆయుధమై

అవతరించిందేమో అని/

నాకనిపిస్తుంది నాబోటి

నత్తనడకలు నడిచే మనుషులతో

క్రొత్తపరుగులు తీయించగలదని/

అది కలమా..కరవాలమా

సందేహమే మరి

కనిపించని కరవాలం 

కలం వెనుక దాగుందేమో/

అందుకే అంత వాడి 

అగండమైన వేడి/

అందుకే అనంతమైన 

ఆ సాహితీ మేరువుకు

అతి చేరువలో కవనసేధ్యం

గావించాలనుకొనే అణువంత కవయిత్రిని/ 

అతిచిన్నవయసులో

వారి మహాప్రస్థానానికి

ప్రభావితమైన శిష్యపరమాణువంటి

చిన్న కవయిత్రిని/

నా విన్నపమిది చిన్ననాటి కవనం

శ్రీశ్రీ గారి పాదాలకు అంకితమైతే

జన్యసార్ధక్యమే నాకు 

అన్యమేమియు వలదు ఇక/

శ్రీశ్రీ నాటిన అభ్యుదయ

సాహితీ వనంలో .. 

నే గడ్డిపూవునయినను చాలు 

ఆ రేడు నడిచిన దారిలో......

ఇసుక రేణువునయినను చాలు 

ఆ అభీకుని కలం విదిల్చిన

సిరా బొట్టు నయిననూ  చాలు 

ఆ మహనీయుని కలానజారిన కవనంలో ....... 

నేనొక అక్షరమయిననూ చాలు 

ఆ దార్శనికుని కవితా కడలిలో

ఎగిసే అలనయినా చాలు 

భాదిత జనాల బాసట  నిలువగ

పీడిత జనాలకూపిరులూదగ 

కవి తలపెట్టిన మహాయజ్ఞం

కొనసాగించుటకై ,

నే ఉడత సాయమందిస్తా ... 

సమ సమాజ స్థాపనలో ,నా

చిరు కవితాబాణం సంధిస్తా ..../ 

నా తొలిసమీక్ష 

అభ్యుదయకవీశ్వరుడు

శ్రీరంగం శ్రీనివాసరావుగారి

మహాప్రస్థానం అని తలచుకొంటేనే

ఉద్వేగంతో తలమునకలైపోతున్నా/

తరించిపోయిన నాకలాన్ని తనివితీరా

చూస్తూ.../

ఇకచాలు ఇకచాలు

ఉన్నా లేకున్నా ఈ భాగ్యమే

చాలు బహుధన్యమే ఇక

నా జన్మము.

ఇంత గొప్ప అవకాశం ఇచ్చిన

నిర్వాహకు,సమీక్షకులకు

సహ రచయితలకు ప్రణామాలర్పిస్తూ

తొలిప్రయత్నాన్ని ఏమాత్రం

సవరణలున్నా సరిదిద్దుకోగలను

సూచిస్తారని ఆశిస్తూ..ఆకాంక్షిస్తూ

(మహాకవి శ్రీశ్రీ గారి వర్ధంతి స్మరణలో)

*సాలిపల్లి మంగామణి(శ్రీమణి)*

విశాఖపట్నం

8522899458.

🙏🌷🌷🌷🌷🌷🌷🙏

శ్రీశ్రీ కళావేదిక టాప్ 10 ఉత్తమకవితగా

శ్రీశ్రీ కళావేదిక వారు

వృద్ధాశ్రమాలు అనే అంశంపై నిర్వహించిన 

కవితల పోటీలో నేనురాసిన *పరితప్తహృదయాలు* అనే కవిత

టాప్10 ఉత్తమకవితగా ఎంపికైన శుభతరుణం మీ అందరి అమూల్యమైన ఆశీస్సులు ఆకాంక్షిస్తూ

                ....*శ్రీమణి*

🙏🌹🌹🌹🌹🙏

కొన్ని జీవితాలంతే

*కొన్ని జీవితాలంతే*

పుట్టింది
అమావాస్య చీకటికి కాదు..
అమ్మ గర్భంలోనే
కానీ అంధకారం
అక్కున చేర్చుకొంది
జగన్నాటకంలో
అభాగ్యుని పాత్రధారి మరి
పొగచూరిన బ్రతుకులు
అదృష్టం పొడసూపని
జీవితాలు
నీరెండిన ఈ కన్నులు
నిర్లక్ష్యానికి నిలువెత్తు సాక్ష్యాలు
అలమటించే
ఆ ఆకలిప్రేగులు నిత్యాగ్నిహోత్రాలు
తప్పెవరిదైనా ...
తగలబడింది మాత్రం
రేపటి భవితవ్యం
విధి బలీయమంటారా
ఈ వీధిపాలైన బాల్యం.
(ప్రపంచ బాల కార్మిక వ్యవస్థ వ్యతిరేక దినోత్సవం సందర్భంగా)
  *సాలిపల్లి మంగామణి (శ్రీమణి)*

నామమాత్రపు మనిషిని*

*నామమాత్రపు మనిషిని*

నిశ్శబ్దంగా వున్నానని

 నిద్రపోతున్నానుకున్నావా

నిప్పుకణికలను కంఠంలో 

నిక్షిప్తం చేసుకొనే ప్రయత్నంలో 

మౌనాన్ని ఆపాదించుకొన్నానంతే

నామమాత్రపు మనిషిని, 

విధి ప్రయోగించిన 

మారణాయుధాల ధాటికి 

కుప్పకూలిన శరీరాన్ని

కాలం విచక్షణా రహితంగా

ఇనుప ముళ్ళతో దాడిచేసి

మస్తిష్కాన్ని ఛిద్రం చేస్తుంటే

నా కళ్ళు వర్షించే రుధిరధారలు

నిన్ను కాస్తైనా కదిలించలేదా 

నా హృదయం ఆక్రోశంతో స్తంభించి

ఏక్షణమైనా విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి సిద్ధంగాఉంది

జీవించాలనే ప్రయత్నం

జీవశ్చవం నా నిర్వచనం

నా ఊపిరిని నేను పీల్చుకొనే అవకాశాన్ని

నానుండి ఏమాత్రం దూరం చేయద్దని

ప్రాధేయపడుతున్నాను పగబట్టిన కాలాన్ని 

నా శరీరం విషగాయాలతో రసిగారుతుంది

కనికరమన్నది లేకుండా ఖసితీరా

నా జీవనాడులను ఒడిపెట్టి మెలేయవద్దని

వేలసార్లు మొరపెట్టుకుంటున్నాను

తరుముతున్న తలరాతను

నన్ను బ్రతకనీయమని బ్రతిమాలాడుతున్నాను

ఒక్క నిమిషంపాటైనా నిమ్మళంగా

నిలుచోనీయమని.... 

                        *శ్రీమణి*

ఇదేమి సిత్రమో !

ఇదేమి సిత్రమో !

ఆ మదనుని 

మహిమాస్త్రమో!

నీ ప్రణయరసామృత 

సేవనవైచిత్రమో!

ముడి వేసినమనసుల 

మైమరపుల సరాగమో 

నీ జతలో నాకు  

గురుతు రాదు సమయం 

నీకోసం ఆఉదయం

నీకోసమే ఆసాయంసమయం

నీ సరసన నాహృదయం ,

నిత్య విహంగ వీక్షణము 

నిను చూడక క్షణమయినా...

  తరగదు ఆ తరుణం 

             

               శ్రీమణి

అమ్మ

*అమ్మ*

అరుదగు  వాక్యం “అమ్మ”.
అత్యద్భుత కావ్యం “అమ్మ”
అమృతధారలు అధరాలకు
అందించే అమృతభాండం "అమ్మ"
అఖిలాండకోటి బ్రహ్మాండానికి
ఆది మూలం "అమ్మ"
ఆ విధాత మనకొసగిన
అమూల్య కానుక "అమ్మ"
అర్ధించకనే ఆకలితీర్చు
ఆరాధ్యదేవత "అమ్మ"
మాటలకందని
మమతలశిఖరం "అమ్మ"
ఊహలకందని
ఉర్వీ రూపం "అమ్మ"
శోకం తెలియని, లోకం ఎరుగని
ఆ పాపాయిని భువికి
పరిచయపరచిన పరమపావని "అమ్మ"
బుడిబుడి నడకల బుడతడి తడబడు అడుగుల నడకలు నేర్పిన
ఆది గురువు "అమ్మ"
కోటి ముద్దులతోడ, గోరుముద్దలుచేసి ఆ సుధాంశుని చూపి సుతునికి కథలు చెప్పే మహా కవయిత్రి "అమ్మ"
పారాడే పాపాయిని జాతిని కాపాడగ పోరాడే సిపాయిగా, మనిషిని మనీషిగా జగతికి వెలుగునిచ్చు దీపంలా మలిచే మహా శిల్పి "అమ్మ"
సృష్టిని నడిపించే రెండక్షరాలు "అమ్మ"
ఈజగతికి అమ్మకు సాటి "అమ్మే"
అమ్మని మరిపించే మరోపదం "అమ్మే"!

అనంత సృష్టికే
మాతృమూర్తులైన అమృతమూర్తులు
అయిన తోటి స్త్రీ మూర్తులందరికీ
పాదాభివందనాలతో...
మాతృ దినోత్సవ శుభాకాంక్షలతో...
(2013లో  నాచే విరచితమై చిగురాకులు అనే నా మొదటి కవితా సంపుటిలో ప్రచురితమైన *అమ్మ*  అనే ఈకవిత ఎంతోప్రాచుర్యం చెంది పలువురిప్రశంసలు పొందడంఆనందంగాఉంది.) *సాలిపల్లిమంగామణిశ్రీమణి*

తెలంగాణా రాష్ట్రం పరకాలలోక్రాంతిజ్యోతి మహిళ సాధికారత స్వచ్ఛంద సేవా సంస్థ వారి అధ్వర్యంలో జాతీయ స్థాయిలో ఉగాది క్రాంతిజ్యోతి నంది పురస్కారం 2022 అందుకొన్న శుభతరుణం మీఅమూల్యమైన ఆశీస్సులు ఆకాంక్షిస్తూ...*శ్రీమణి*🙏🪷🪷🙏🪷🪷🙏

తెలంగాణా రాష్ట్రం పరకాలలో
క్రాంతిజ్యోతి మహిళ సాధికారత స్వచ్ఛంద సేవా సంస్థ వారి అధ్వర్యంలో జాతీయ స్థాయిలో ఉగాది క్రాంతిజ్యోతి నంది పురస్కారం 2022 అందుకొన్న శుభతరుణం మీఅమూల్యమైన ఆశీస్సులు ఆకాంక్షిస్తూ...*శ్రీమణి*
🙏🪷🪷🙏🪷🪷🙏

పడమటి సంధ్యారాగం

పలకరించిన

పడమటి సంధ్యారాగం

పరవశించిన

పసిడి పచ్చని సరాగం

ప్రకృతి గీసిన చిత్తరువుకు

మైమరచి ఈ మానసరాగం.

                *శ్రీమణి*