"కల "వరం

అమ్మ గర్భం నుండి వస్తూనే అవాక్కయ్యా... 
 నాన్న చేతిలో  ఆసుపత్రి బిల్లు చూసి 

ఆకలి ఆమడ దూరం పరుగెట్టింది 
 అవసరాల ధర  ఆకాశంలో చూసి ... 
ఖర్చు లేదుకదా .. కమ్మని  కల కందామంటే 
కరెంటు బిల్లే కల్లోకొచ్చి కలవర పెడ్తుంది 
నిజమే కదా .. 
సగటు మనిషి నేటి సమాజంలో పడ్తున్న పాట్లు 
కళ్ళు  మూస్తే
 తీపి జ్ఞాపకాల,కటిక చేదు వర్తమానాల ,
 అర్ధరహితంగా అగుపిస్తోన్న భవిష్య దర్పణాల మేళవింపుతో తల బ్రద్దలవుతుంటే ...  నిద్దరెలా వస్తుంది 
 వెన్నెల పట్టపగల్లా ఉన్నా.. 
 పట్టపగ్గాల్లేని ఆలోచనలతో పట్టపగలే  చుక్కలు చూపిస్తుంటే ... 
అదేంటో  చిన్నప్పుడు ఎంతో అందంగా భావుకత్వం పొంగివచ్చే ఆనవాళ్ళన్నీ ఈ నాడు అగమ్య గోచరంగా అగుపిస్తున్నాయి . 
అమ్మ చిన్నప్పుడు  ఆకాశంలో చందమామను చూపిస్తే అబ్బురమేసేది . 
కానీ ఇప్పుడు ఆకాశంలో చూడాలంటే ఆకాశానికెక్కిన ధరలే దడ పుట్టిస్తున్నాయి . భావుకత్వం మాట దేవుడెరుగు.  బావురుమనకుంటే చాలు 
ఒకటో తారీఖు వస్తుంటేనే వెన్నులోంచి వణుకు పుడుతోంది 
ఒకప్పుడు కరెంటు ముట్టుకొంటేనే షాక్ 
కానీ  ఈరోజు ఏది ముట్టుకొన్నా షాకే షాకు 
నిత్యావసరాలు నిచ్చె నలెక్కి కూచుంటే 
పాలధరలు  పాలుపోక చూస్తున్నాయి 
కాయగూరల ధరలు మనల్నే నమిలేసేట్టు చూస్తుంటే 
బ్రతుకు పరుగుల పందెంలో పరుగులు తీయటమే తప్ప ,
జీవిత మాధుర్యం,ప్రేమానురాగాలు తావెక్కడుంది . 
భార్య కళ్ళలోకి చూస్తే  ఏదో తెలియని అనుభూతి అంటారు . 
కానీ నేటి మద్యతరగతి భర్త కి భార్య కళ్ళలోకి కళ్ళు పెట్టి చూడాలంటే 
కన్నీరు అడ్డు వస్తుంది . తన కనీస అవసరాలు కూడా తీర్చలేక 
ఆనాడు పిల్లల్ని ఎంతమందిని కందామనే ఆలోచనే అద్భుతంగా ఉంటే 
ఇప్పుడు కన్నా ఒక్క బిడ్డ చదువుకీ కట్టుకొన్న ఇల్లు అమ్మినా అప్పు వెక్కిరిస్తోంది 
అసలు  మద్యతరగతి మానవుడికి మధురోహలు ఉండకూడదేమో !
చిన్నప్పుడు ఎలాగైనా విమానం ఎక్కితీరతానని మారాం చేసాం 
నేడు వేడెక్కిన బుర్ర మాత్రం విమానం మోతెక్కుతోంది 
భార్య కూరల్లో పోపు మానేసినా ... 
భర్త స్నానంలో సోపు మానేసినా .. 
జీవితాన్ని ఈడ్చుకొస్తామన్న హోపు మాత్రం లేదు 
బ్రతకడానికి స్కోపు చాలా తక్కువగానే ఉంది 
నిత్యం జారే కన్నీళ్ళే  .. టీనీళ్లై నా బావుండు టీ ఖర్చు తప్పేది 
కడుపుమంటే కడుపు నింపుతుంటే 
అరిగిన మోకాలి చిప్పలు కిర్రుమంటూ జోల పాడితే 
రెప్ప పడక కన్నులు  లభో దిభో మంటుంటే నిద్దరేలా వస్తుంది 
అమ్మో !ఒకటో తారీఖు అంటూ హడలెత్తి కన్నులు పత్తికాయల్లా విచ్చుకొంటే 
వచ్చే నాలుగు డబ్బులు నాలుగు వైపులా పంచలేక 
నగుపాటు పాలవుతుంటే ,తెల్లారితే అప్పులవాళ్ళ మేలుకోలుపుతో ఠారెత్తి పోతుంటే .చేసేదేముంది తెల్లారకూడదని తెల్లమొహం వేయడం తప్ప . 
మతి లేక తప్పు చేసిన వాడికంటే , గతి లేక అప్పు  చేసిన మాకే పెద్ద శిక్ష .  
ఎలా ఎలా బ్రతకాలి అని  ప్రశ్నించుకు పోతుంటే 
సమాధానం నేటి ప్రభుత్వాల తీరా !
లేదంటే మా తల రాతే  వేరా !
నిద్దరెలా వస్తుంది నిండా మునిగిన మా బ్రతుకులకని 
అనుకొంటూ నిద్దురకుపక్రమిస్తూ 
కల అయినా వస్తే బావుణ్ణు .  కడుపునిండా తిన్నామని 
కంటి నిండా నిద్రపోయామని , గుండెలపై చేయి వేసుకొని 
మేము ఈ సమాజంలో బ్రతక గల్గుతున్నామని 
కలైనా వస్తే బావుణ్ణు 
"కల"వరమై వస్తే బావుణ్ణు" కలవరం" తగ్గడానికి  
అనుకొంటూ నిర్లిప్తంగా వేడుకొంటూ 
రాని నిద్రకై పరితపిస్తూ కఠినమైన రాత్రిని వదిలి 
రేపటి అరుణోదయ కరుణాకిరణం కోసం వేచి చూస్తుండడం
 నిత్య క్రుత్యమయిపోయే  , ఈ కలచి వేసే మధ్యతరగతి బ్రతుకులపై 
ఏ ప్రభుత్వపు కరుణా కటాక్షమవుతుందో ...  సందేహమే  ?????????

                                                        సాలిపల్లిమంగా మణి @శ్రీమణి 

'పైసా'చిక ప్రపంచం

ఎందుకు వృధా ప్రయాస , అన్నిటికీ  హేతువు పైసా !

పరుగులు తీసే బ్రతుకు రధానికి పైసయే కదా పరమపదం .

మానవాళి మస్తిష్కంలో నిత్యం మసులుతున్న పైసా భూతం .

ప్రతీ  మనిషీ జీవనగమనం పైసా చుట్టూ పరిభ్రమణం .

ప్రతి నిమిషం పైసా కోసం యోచన ,

ప్రతి క్షణం పైసా కోసం యాచన ,

ప్రతి ఘడియ పైసా కోసమే వంచన .

పైసాకి పైశాచిక ఆనందం పాశాలను తెంచాలని .

పైసా ప్రయత్నం ప్రతి మనిషి తనకి దాసోహం కావాలనే .

బిచ్చగాడి సత్తు గిన్నెలో చతికిలపడినా....

చలువరాతి గదుల్లో మూలుగుతున్నా...

పైసా పైసాయే, పైసాది ఎప్పుడూ పైచేయే .

యధార్దానికి బుద్ధికి స్వార్ధం నేర్పింది పైసా .

మానవత్వానికి మరకలంటించిందీ   పైసానే .

కడు బీద కనీళ్ళ సెలఏరులైపారి  ఉన్నోళ్ళ  పన్నీటిజల్లుగా కురిసి

తన ఉనికి పదిలపరుచుకుంటుంది పైసా

బ్రతుకు రసాబాస చేసినా బంగరు  రాచ బాట వేసినా ,

పట్టు పానుపు పరిచినా ,

ప్రాణం నిలువునా హరించినా ,

మాన్యతతో మన స్థాయిని  అత్యున్నత పరిచినా,

హీనతతో అధఃపాతాళానికి విసిరి పారేసినా ,

అన్నిటిని నడిపించే సూత్రధారి పైసా, పాత్రధారి పైసా.

వాస్తవానికి మనిషేప్పుడూ మహనీయుడే ,

తన సన్నిధిలో మనిషిని మరమనిషిని చేసి ,

మరో మనిషిలా మార్పు చేసిందీ పైసానే.

అందులకే ఓ మనిషీ... పైసాతో తస్మాత్ జాగ్రత్త 

పైసా ని  దైవంలా  బావించు ... బానిసవైతే కావద్దు 

నిండు నూరేళ్ళ జీవితంలో పచ్చనోటు కోసం పచ్చదనాన్ని కోల్పోవద్దు 

                                      

                                                   సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

పల్లవించే ప్రణయ రాగం

ఏ మరులు దాచావు ఆ నవ్వులో 
ఏ విరులు కూర్చావు నీ పదములో 
ఏ సిరిచందనాల పరిమళాల మునిగి తేలినావు నీవు 
ఆ  మదనుని విల్లువి నీవో , ఆ సురులు సేవించిన సుధాజల్లువో 

కలవో , కల్పనవో , కమ్మని కావ్యానివో 
కటిక చీకటిపై కుమ్మరించిన వెన్నెల జడివో 
ఏం మాయ చేశావో , ఏ మత్తు జల్లావో 
ప్రకృతితో మమేకమై ప్రతి అణువును,ప్రణయరాగమాలికలో ఊయలలూగించావు 
నిజమే నిరంతరం నీ సాంగత్యం కోరుతోంది ఆ నీలి గగనం కూడా 
రా రమ్మని  రాచిలకే రమ్మంటోంది . ఆ కొమ్మల మాటున నక్కి 
ఏరికోరి కొండమల్లె  నీ మీదే మనసు పారేసుకుంది 
మండుటెండలో కూడా మైమరచే పాడుతోంది గండు కోయిల 
నిను చూసి . అది వాసంత సమీరమని తలచి . 
అంతెందుకు  నీ జతకై 
విహంగమై విహరిస్తూ పదే పదే పరితపించె నా మది 
పల్లవించే ప్రతీ క్షణం ప్రణయవాహినీ లా 
నీకై కలవరించే నా హృదయానికి నీ హృదయంతో  సేద తీర్చు 
ప్రకృతి సైతం పరవశించి మురిసేలా.... 
   
                   సాలిపల్లి మంగా మణి @ శ్రీమణి 

గమ్మత్తులు చూడాలని మత్తుల్లో తూలావో

మరమ్మత్తు చేయలేని మరబొమ్మై మిగులుతావు

సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి

మేటి రతనాలవిరిబోణి నా విశాఖ

        

ఎటు  చూసిన  ఆహ్లాదం ,   ఎటు  చూసిన  ఆనందాల  హరివిల్లు
ఎటు చూసినా  మనోహర  సౌందర్యం , ఎటు చూసిన మైమరపుల విరి జల్లె 
ఎటు చూసిన గిరులు ఎటు చూసినపచ పచ్చని  తరులు, విరులు , మరులు గొలుపు ఝరులు
 ఎటు చూసినా ప్రకృతి రాసిన ప్రణయ ప్రబంధాలే 
ఎటు చూసినా హృదయంగమమవు మలయ సమీర వీచికలే 
మనోహరి నా విశాఖకే తలమానికం . మనసు తాకే సుందర  సాగర  తీరం
నా  విశాఖ  సాగర తీరం  ప్రకృతి  మెడలో అలంకరించిన మణిమయ హారం

విశాఖ నేల పైన పాదం  మోపినంతే తుళ్ళింతలు  , కేరింతలు ,చక్కిలిగింతలు 

వింత వింత అనుభూతులతో మది సాంతం ప్రశాంతమై ప్రకృతిలో మమేకమై 

విహంగమై విహరించుట తధ్యం   వినీల గగనంపై . 

ప్రత్యూషంలో ఆ భానుని పసిడి వన్నె  కిరణం  ఉదయించిన తరుణం 

ఏ  జన్మల అదృష్టమో మరి వీక్షించిన కన్నులకా వైభోగం 

ఎటు చూసిన  ముగ్ధ మోహన సౌందర్యదేవత  సంతకాలే 

సర్వాంగ  సుందరంగా ముస్తాబైన  ప్రకృతి కాంత ప్రతిరూపం

అడుగడుగున అతిశయాన్ని దాచుకొన్న సువిశాల  సుందర  నగరం 

వైశాఖీశ్వరుడు  వెలసినట్టి  మా వైశాఖీ నగరం 

ఆ  సురులైనా అచ్చెరువొందే అత్యద్భుత సౌందర్య  సమాహారం 

నమ్మి వచ్చిన వారికి కొమ్ము కాసే పురము . 

ఏడుకొండల స్వామిని  ఆ కరుణాముయుని కన్నతల్లి  మరియమ్మని 

అల్లా ను అల్లారుముద్దుగా  మూడుకొండలపైనా  కొలువుంచిన నా విశాఖ  

సర్వమతా  సమాహారం.  సమతా, మమతల ప్రాకారం 

ఏచోట నిలుచున్నా కన్నులపండుగ చేసే ఆది దంపతుల శిల్పాలతోటి 

కళ్ళెదుటే  కైలాశం  మా కైలాశ గిరి శిఖరం 

అరకులోయ అందాలతో , అరవిరిసిన వలిసెల సొగసులతో 

అలరారే  మా నగరి  వైశాఖ నగరి 

శ్రీ  లక్ష్మీ నారసింహుని  దివ్య ఆశీశ్శులతో 

కనక మహా లక్ష్మీ దేవి కరుణాక్షలతో  

నిత్య నీరాజనాలతో , అర్చనాభిషేకాల్తో , పునీతమైన  నగరం 

మహాత్ములను,  మహా కవులను , మహానుభావులను కన్నతల్లి
 సంగీత సాహిత్య సమలంకృత నా విశాఖ పట్నం
అన్ని రంగాలను వెన్నుతట్టి ప్రోత్సహించే  విదుషీమణి   మా విశాఖ  

 ఆంధ్ర రాష్ట్రానికే మకుటాయమానం

                                                                                         సాలిపల్లి  మంగా మణి @శ్రీమణి 

నిలువ జాల, నిమిషమైన

నే నిలువ జాల నిమిషమయిన.   నిన్ను చూడక . 
నిదుర రాని నా కనులను ఊరడించలేక,  కరిగిపోయింది కమ్మని కల . 
అదేంటో .. నీకై వగచె నా మదిలో నిప్పులే కురిపిస్తుంది.  ఆ పండు వెన్నెల 
నీ జత లేని  నిశిరాతిరి నిశ్శబ్దం .నను అమాంతం మార్చేసింది జీవమున్న శిలలా ... 
గుర్తుందా !మన జంట హృదయాలు మధురోహల సంతకాలు చేసిన వేళ 
తనువులు, మనసులు , వలపుల తలపులతో తడిసి ముద్దైన వేళ 
మన ప్రణయ కవితకు కొత్తరాగం జతకూర్చిన వేళ 
పాలు , తేనెలు చిలికి అమృతాన్ని ఆస్వాదించిన వేళ 
వేవేల కుసుమాల సౌగంధం మన మనసులను మైమరపించిన వేళ 
మన పరువాల ప్రణయబంధం  పరిణయ గ్రంధంగా లిఖించిన వేళ 
ముద్దు, మురిపాలలో మునిగి మంత్రం ముగ్ధులమై మురిసిన వేళ 
సప్తపదులూ నీతో  నడిచిన నిమిషం నుండీ 
నిను వీడి మనలేను  నిమిషమయినా  నేను 
ఏ మలయ సమీరమైనా నిన్ను మీరి తాకలేదు నన్ను 
నీ ఎడబాటులో నా హృది స్పందన తడబడి నా  ఊపిరాగిపోతుందేమో 
పరిపాటేనని, పరధ్యానపడక , పరుగున రావా 
నీలో సగమై నిన్నే తలచే నీ అర్ధాంగి కి ఊరట నిచ్చే 
నీ అనురాగాన్ని తలపించే అనుపానం లేదు మరి 
నీ ప్రణయామృతమ్ము తప్ప 

                                             సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

ఒక్క క్షణం ... ఒకే ఒక్క క్షణం...

నువ్వు మహాత్ముడివా !మహర్షివా !మామూలు మానవుడివా !
అట్టడుగున కూరుకొన్న మానవతను వెలికితీయు మాన్యుడివా !
జంగు పట్టి పోతున్న  జనంలో నిజాయితీకి తుప్పు వదలించే దమ్మున్న అసామాన్యుడివా !
నలుగురితో నారాయణగా సామాన్యంగా  మసలుతున్న సామాన్యుడివా !
అవినీతి , స్వార్ధపు కోరలు   విరిచే  మేటి విలుకాడివా !
 నువ్వు మాన్యుడవైనా ... సామాన్యుడవైనా ... అసామాన్యుడవైనా 
నువ్వు   ఎవరైనా...  ఎవరైనా ఎవరైనా .. గాని  ఒక్క క్షణం  ఒకే ఒక్క క్షణం ఆగి ఆలోచించే  మనసున్న మనిషివయితే  చాలు . 
నీలో జరిగే ప్రతి సంఘర్షణలో, సంఘానికి హితపడు హితవుంది . 
నువ్వేడ్చినప్పుడు , ఎదుటివారి  ధుఖ్ఖాన్ని 
నువ్వు  నవ్వినపుడు  నవ్వలేని బ్రతుకుల్లో నవ్వే లేని వారిని 
నువ్వాకలిగొన్నపుడు  ఆకలితో అలమటించే వారెందరని 
నీ ప్రతీ భావంలో , ఎదుటివారి భాదల్ని ప్రతిబింబిస్తే 
ఎవరో మన బ్రతుకుల్లో వెలుగులు నింపాల్సిన అగత్యమేముంది 
ప్రతి నువ్వూ స్పందిస్తే ,  ప్రపంచమే మారదా !
పట్టువీడక ప్రయత్నిస్తే,  పసిడి పండదా...  బీడు భూమిలో 
ఎదుటి మనిషిలో దైవాన్నే ధర్శిస్తే , ధన్యమవదా ప్రతి మానవ జీవితం . 
పరోపకార గుణం ప్రతి మనిషికి వరమయితే ,
 పని తేలిక కదా ... పరమాత్ముడికీ 
కన్నేరెందుకు కార్చాలి మంచికీ , చెడుకీ , ... పైసా ఖర్చు లేదనా ...... 
కారుచిచ్చు  కాల్చేసినా కలసిరాని  కాలంలో నువ్వు అలసి సొలసి కూచున్నా 
నేనున్నా నీకోరకనే ఒక్క స్నేహ హస్తం.  అరక్షణంలో అంతమవదా  ఆవేదన 
మానవత్వపు ధన్వంతరి మహత్తరమయిన మందు మానవ  సంబంధాలకు 
అందులకే నేస్తం !
 ఆదుకొనే గుణముంటే ఆద్యంతం  ఆనందం  మన సొంతం 
మనం , మనం  ఒక్కటంటే   మాన్యమవును మన మానవ సంబంధం 
మరచిపోకు నేస్తం  మనమంతా  మానవులం . 
మనదంతా ఒకే కులం .  
అది విశ్వక్షేత్ర  శ్రామికులం  . 
                                                   సాలిపల్లిమంగామణి @శ్రీమణి 
                                                                                                        

పరితప్త హృదయాలు

నిశీధియందున ,నిర్లిప్త వదనాల ,నిమీలిత నేత్రాల, నిర్వేదపు చూపులతో.. 
నిశ్చేతనులై ,నిషణ్ణులై ,నిహతికై ,నిరీక్షించు ఆ నిండు జీవితాలు 
ఆ .. వృద్ధ మాతాపితరులు . 
నీలకంఠుని వేడి తమ నెంజలి తీర్చగ వరమిమ్మనె . నిర్వృతి కొరకై 
ఆనక ఆత్మశాంతి నొందుటకై . 
కన్ను మూయులోపు తమకు రెక్కలీయమనె . 
ఆ రెక్కలతో తమ  తనయుల దరికేగి, 
 తనివి తీర చూసుకొని తనువులు చాలిస్తామనె  . 
 ఇది కడసారి చూపులకు నోచుకోని కన్నవారి హృదయవిదారక రోదన 
కనిపించని తనయులకై  కనిపెంచిన వేదన . 
కాసుల మోజుల్లో విదేశాల వ్యామోహపు బూజుల్లో 
కొందరు కన్నవారి ఋణం తృణప్రాయం చేసి , కన్నభూమికి ,
కన్నతల్లికి కడుపుకోత మిగిల్చేరు 
గోరుముద్దలిడిన తల్లి గోడు పట్టని మూఢులు ఆ  బిడ్డలు . 
బిడ్డలు కారు వారు తల్లి గుండెల పై గడ్డలు 
అన్నీ తానై పెంచిన తండ్రిని అనాధగా వదిలెళ్లిన అనామకులు వారు , అతి ధూర్తులు వారు . 
రక్తం పంచిన తల్లితండ్రులను వృద్ధాశ్రమాల  పాల్జేసిన వారు కొందరు . 
నడివీధిలో విడిచివెళ్లిన నాసిరకం మానవులు మరికొందరు . 
మరచిపోకు  నేటి నీ తల్లితండ్రుల దుస్థితి . నీకొరకు   వేచియున్న పరిస్థితి . 
పచ్చనోట్ల కన్నా .. పచ్చడి మెతుకులు  తిన్నా 
తల్లి తండ్రీ నీడనున్న నీ జీవితమే మిన్న అని తెలుసుకో ... 
కన్నవారి  మనసునెరిగి మసలుకో 

                                                             సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

జత చేరవా

మరచితివా నన్ను, నీ మరులొలికే ప్రియురాలను 
ప్రకృతి కే  పరవశమనిపించే  నీ చెలి జత  వీడి 
మనగలవా  నిమిషమాత్రమయినా.   నా మది దోచిన చెలికాడా !
నను రమ్మని,  ఝుం ఝుమ్మని,  తన కమ్మని కధ చెబుతానని 
   గోముగా పిలిచింది  ఆ తుమ్మెద. నా మోమును గని సుమమనుకొని . 
నను తాకినంతనే  నా తనువంత తానై  పులకించి 
వెన్నెలంతా నాపైనే ఒలకబోసింది ఆ పున్నమి రేయి
నా సిరి మువ్వల  అడుగులసడి విని తడబడి పోయింది  ఆమని కూడా ! 
నా  కొంగు పట్టి లాగింది  పైరగాలి పలకరించవా .. సఖీ అని
నాపై  అలిగి కూచుంది చిటారు కొమ్మన ,ఆ చిట్టి చిలుకమ్మ తన తేనె  పలుకులు నే దోచానని 
ఆ  మాధవీ లత   నన్ను కన్నార్పక చూస్తుంది  ఈ  పసిడి వన్నె  తీగ  ఎవరని
నా నీలి ముంగురులు సవరించ చూస్తుంది పిల్ల తెమ్మెర 
 నీ  ఎడబాటుకి వగచే  నా సిగలో ఆ సిరిమల్లె  చేరి మరుమల్లెల వాన కురిపించింది 
రాజహంసతో లేఖ రాసి పంపడానికని  మంతనాలు చేస్తున్నా ...  
మారు మాట్లాడక ఆఘ  మేఘాలపై  పయనించి ఇటు రా !
ప్రకృతిలో  ప్రతి అణువు నాపై  ప్రణయాస్త్రాలు సంధిస్తుంటే 
నీకై వెతికే  నా మది తల్లడిల్లి పోతుంది  నీ చెంత చేరడానికై 
చింత తీర్చగలేవా !నీ  చిన్నదాని మదిలో 
జత చేరగా రావా ! నీ కోసం నిరీక్షించే  నీ ప్రేయసి సన్నిధికి 
                              ( శ్రీను +మణి =శ్రీమణి )
                                                                          సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

                   

తెలుగు "ధనం"

నల్లనయ్య  పిల్లనగ్రోవి ఆలపించిన రాగంలా !
చల్లనయ్య  చిందించిన పున్నమి వెలుగు సరాగంలా !
మధుమాసం మది తాకి నటుల ,
మధుదారలు  అధరాలకు  జాలువారినటుల ,
మంచిగంధం   పూసినటుల ,
మరు మల్లియ విరబూసినటుల ,
నాలుక  నవనీతం చవి  చూసినటుల ,
పాలూ ,తేనెలు బోసి  వండిన  పరమాన్నంలా ... 
పంచదార  పాకమున పల్కులు  ముంచి  తీసినటుల ,
తియ తీయని  అనుభూతులు  నా  తెలుగుదనంలో .. 
విడదీయలేని  అనుబంధం  నా  తెలుగు దనంతో ... 
నా  తెలుగులమ్మ  సుమ సరములోని  వాడని  కుసుమంగా  నిలవాలని ,
విను వీధులు  వినిపించగ  తెలుగు పాట పాడాలని ,
ఎల్లలు  దాటి  చల్లని  మా తెలుగుతల్లి  ఖ్యాతి  దిగ్దిగంతాలా  ఎలుగెత్తి  చాటాలని ,
ఆ  గగనపు సరిహద్దు మీద తెలుగు  ఓనమాలు  లిఖించాలని , 
చిన్ని ఆశ  మాకు.   జన్మ భూమి  ఋణం  తీర్చుకోవాలని ,
పట్టా  చేతబట్టి పొట్ట  చేత  పట్టుకోని  పొరుగు నేలకై  మేము  తరలినా ... 
మరలునా  మా  మాతృభూమిపై  తరగని  మమకారం . 
అమ్మే  లేదంటే  ఏ  జీవికైన  జన్మెక్కడిది ?
తెలుగే   లేదంటే  తెలుగుబిడ్డకు  వెలుగెక్కడిది ?
అమ్మ  చేతి   గోరుముద్దకు  సరి తూగునా పరాయి  నేలపైన  పరమాన్నం . 
తేటతెలుగు  లాలిపాటకు  సాటి  ఏదీ  అధ్బుత రాగం ?
ఆకాశపుటంచులు   తాకినా ... తరువు  ఎరుగదా  తన  మూలం  నేలయని . 
ఖండాంతరాలు  దాటెగిరినా .. మా  కన్నతల్లి  గుండె చప్పుడు  మారుమ్రోగుతోందిక్కడ . 
ప్రతీ  నిమిషం  అమ్మ ఒడిని  తలుచుకొంటూ .. 
కర్తవ్య పాలనలో  పరాయి నేలపైన  పరుంటూ ... 
తెలుగుకై  తెలుగన్నదమ్ములం  తెగ  మురిసి  పోతున్నాం . 
అవనిపై  అదృష్టవశాత్తూ  తెలుగు  బిడ్డలమైనందుకు గర్విస్తున్నాం . 
      
  సాలిపల్లి మంగామణి @ శ్రీమణి ,
http://pandoorucheruvugattu.blogspot.in  

అమ్మా ... మన్నించు

నేటి స్వంతత్ర భారతమా ... 
అవినీతికి,అన్యాయానికి  ఆలవాలమా ?
ప్రజాస్వామ్య  దేశమా 
ప్రజల పాలిట శాపమా ... 
విన్నావా .. సగటు జీవి ఆర్తనాదాలు 
కన్నావా .. కన్నీటి కధనాలు ?
మరచినావా .. మానవత్వం 
నేర్చినావా .. పైశాచికత్వం ?
కలచివేసే బ్రతుకులే కన్నులకగుపిస్తున్నా 
కాలానికి వదిలేసి కళ్ళు మూసుకొంటున్నావా 
తెల్ల దొరల కాలంలో బానిస బ్రతుకైనా బ్రతికాం 
నేటి ప్రజాస్వామ్య  వ్యవస్థలో బ్రతుకే బరువాయె కదా .. 
అణువణువున స్వార్ధంతో అల్లాడుతున్న వ్యవస్థ 
మంచం లేచిన మొదలు లంచమే లాంచనమాయె . 
పాపాయి పాల డబ్బాలో కల్తీ , ప్రాణం పోసే మందులలో కల్తీ 
తల్లి పాలు తప్ప కల్తీ లేనిదేది ?ఈ  లోకంలో 
నిత్యావసరాల ధరలు నిత్యం వేధిస్తుంటే 
నల్ల ఖజానాలు మాత్రం నింగికెగసిపోయెనా ?
వెల పెరిగిన వేగంతో నెల జీతం పెరగదేం ?
అవ్వల ,తాతయ్యల పించనులో లంచం 
బడుగు జీవి పధకాలలో లంచం 
ఎక్కడ చూసినా .. లంచం .. లంచం .. లంచం 
దీనికి లేదా అంతం ?
మన నుండే ప్రతి మార్పూ రావాలి 
అది సమాజాన్ని శాసించే తుది తీర్పు కావాలి 
ప్రక్షాళన చేసేద్దాం పాతుకుపోయిన పాపాన్ని 
విమోచన కల్పిద్దాం బ్రష్టు పట్టిన జాతికి 
కూకటి వేళ్ళతో పెకలిద్దాం .. అవినీతి కలుపు మొక్కల్ని 
చేయి చేయి కలిపి అవినీతి రహిత సమాజాన్ని నిర్మిద్దాం ... 
ప్రజాస్వామ్యం పరువు నిలబెడదాం .. . 
భారత పౌరులమైనందుకు
 మన జన్మభూమి ఋణం తీర్చుదాం (నిరతంతరం నిజాయితీ గా జీవిద్దాం )
                                                       సాలిపల్లిమంగా మణి @శ్రీమణి 
                          

          

నాన్నా ....

అడగక ముందే అన్నీ ఇచ్చిన నాన్నా ....
నువ్వు మా ప్రాణం కన్నా మిన్న 
అమ్మకడుపారా  జన్మిచ్చినా గాని ,
మా చిటికిన వేలును పట్టి మార్గదర్శిగా మారి 
చిట్టి ,పొట్టి తడబడు అడుగుల దారు
ల్లో నీ అరిచేతిని పానుపుగా పరచి 
బొజ్జ నింపిన   అమ్మకు సరిగా 
అనురాగపు  ఉగ్గుపాలు  తాగించి అమ్మనే  తలపించావు . 
అమృతాన్నే చవి చూపించావు ,నీ లాలనలో. . 
ఎన్నెన్ని సంఘర్షణలతో  నువ్వు తలమునకలవుతున్నా 
చిరునవ్వులే మా మోమున విరబూయించావు 
కష్టాలు కన్నీళ్ళకు కావలి కాసి,
ఆవల ఆనందపు అంచులలో నను కూర్చోబెట్టావ్ .  
మా నవ్వుల ముత్యాలను  నీ దోసిట నింపి 
ముత్యాల  జల్లు  మా జీవితాలకు కానుకనిచ్చావు 
మేం ఎంతెత్తుకు ఎదిగినా....  మీ అడుగుజాడలే మా ఆదర్శం 
మీ అంతగా  మేం ఎదిగినాగాని ...   మీ కనుసైగలే మాకు శిరోధార్యం 
మా తుది శ్వాస వరకు అమ్మా ,నాన్న ఒడి  మా  సొంతం కావాలి 
ఆనక  ఆపై వాడు తధాస్తు !అంటూ ఆశీర్వదించాలి 
నాన్నా !ఎన్ని జన్మలయినా  నీ బిడ్డగానే జన్మించాలి 
ఆ దేవుడే వరమిస్తానంటే !వెనువెంటనే అడిగేస్తా 
నాన్నకి  బిడ్డగ జన్మజన్మలకీ జన్మించే భాగ్యం ఇమ్మని 
                               
 (ప్రేమతో....   మా నాన్న గారికి) 
                                                             సాలిపల్లి మంగామణి @శ్రీమణి 

మరువకురా....

  

వెంట రావ చెలికాడా ! ఒంటరి చేయక నన్ను ,

మనలేను మనిషిలా !మరువక  ఎన్నడు నన్ను 

నువు చెంతలేని నేను ,సిరా లేని కలాన్ని ,

వెన్నెల కురియని  పున్నమిని, విరియక వాడిన కుసుమాన్ని , 

నువు దూరమయిన  మరు క్షణం.  మొదలవుతోంది నా నిరీక్షణం 

కంటి నిండుగ  నీ రూపం.  నిలువనీదు నిమిషమయిన నిశ్చింతగా   నన్ను ,

ఝుంటి  తేనియ మధుర రసం సేవించి నా మది  

నీ సరసపు తలపుల్లో తూలుతోంది మైమరచిపోయి ,నన్నే మరచిపోయి 

నీ అనురాగం చవి చూసిన నాకు ,ఏ  రాగమైన మౌనంగా తోస్తుంది 

రోజూ ఊసులాడే  సంపంగీ  మూగ నోము పట్టింది 

పిల్ల గాలి కూడా మూతి ముడిచి కూచుంది 

 నా వలపుల  వాకిలిలో నీకై  మేల్కొని  ఉన్న నాకు , రంగవల్లి  జోల పాడింది 

పరధ్యానంలో ఉన్న నన్ను,  ప్రక్క నున్న సెలయేరు పలకరింపు కొచ్చింది

నీ పలుకు వినక చిలకలమ్మ కులుకు మరచి కూచుంది. 

నీ ఎడబాటు  మండు వేసవి లా నిప్పులు చెరిగేస్తుంటే 

సీత కన్ను వేయమాకు నాపై .. నీ  సతి నేనని  మరచి

అరక్షణములో నా ఎదుట నిలువలేవా !నీ చెలి నిరీక్షణకు నీరాకను కానుక నీవా 

 ప్రణయరాగం పల్లవించగ ,  పయనమయిరా !నీ ప్రియ సఖి  సన్నిధికి                                                            

                                                                                             సాలిపల్లిమంగామణి @శ్రీమణి