నీకోసం

చిన్ని హృదయమా..

హరిమయము

*హరిమయము*

"హరిమయము 

విశ్వమంతయు

హరివిశ్వమయుండు

సంశయము పనిలేదు

ఆ హరిమయముకాని

ద్రవ్యము పరమాణువులేదు

వంశపావనవింటే"

అనిశుకమహర్షి

చెప్పినట్లు...

శ్రీమహావిష్ణువే

సకలచరాచరసృష్టికీ 

ప్రణయస్వరూపం

జగన్నాధచరణాలే అఖిలజగానికి కైవల్యకారకం

సమస్తప్రకృతిలో

చైతన్యం నింపే తేజోమూర్తి

దుష్టశిక్షణకై,శిష్టరక్షణకై

అవతరించిన అవతారపురుషుడు

మోక్షకారకుడు

మోహనాకారుడు

వేల ఏళ్ళకు

మునుపే నేటి కలియుగం

ఎలాఉండబోతుందో

మహోత్కృష్టమైన

భగవధ్గీత ద్వారా

మనకందించిన

జగద్గురువు ఆయన

నిజానికి

మానవునికి

ఆమాధవునిచరితే

మార్గదర్శకం

శ్రీకృష్ణుని స్మరణ

మాత్రమే మోక్షదాయకం

సర్వపాపహరణం సదా

గీతాపారాయణం.

           

*గీతాజయంతి శుభాకాంక్షలతో*....*శ్రీమణి*

ఒక తీయనికల

*ఒక తీయని కల*

అమృతాన్ని ఔపోసన పట్టినట్టు 

ఆకాశాన్ని అదిమి పట్టినట్టు 

మబ్బులతో దోబూచులాడి

ఇంద్రధనుస్సు వంపులో ఇమిడిపోయినట్టు

చలువల రేడు వెన్నెల జల్లుకి పులకించిన  

నెచ్చెలి కలువను నేనన్నట్లు

అచ్చర కన్యల తలదన్నే అప్సర నేనన్నట్లు

అందాల రాజ్యానికి అధినేత్రి  నైనట్టు

రంగూ రంగుల సీతాకోక చిలుకల్లె

విరబూసిన పూదోటల్లో విహరించినట్టు 

స్వాతి చినుకు ముద్దాడిన 

ముత్యం నేనే అన్నట్టు 

అరుణోదయ ఉషస్సులో 

ఆ సంద్రంపై మెరిసే అలనైనట్టు

అలా ... అలా ... అలా ... అలలా మెదిలిన 

నా మధురమైన కలల సడికి 

నులివెచ్చని నా  నిదుర చెడి 

నివ్వెరబోయా ! 

ఆ  రవి కిరణపు తాకిడికి.

మన కలలో మనమే కదా కధానాయిక .....  (మీక్కూడా .. అంతేనా )

 

*సాలిపల్లిమంగామణి (శ్రీమణి)*

మనసంతా...నువ్వే!*

*మనసంతా...నువ్వే!*

మౌనంగా...ఉన్నా...

నా మనసంతా నువ్వే...

మాటలాడ లేకున్నా...

నా ధ్యాసంతా... నువ్వే

నా కనుపాపలో నిన్ను

కాపాడుకొంటున్నా...

కవి(కవయిత్రి)ని కదా...కవనంతో

కాలం గడిపేస్తున్నా....

అక్షరాలతో..నిన్ను అభిషేకిస్తున్నా...

నా పద భావాలపల్లకిలో

ఊరేగిస్తున్నా....

నీ ఊహలకు 

ఊయలేసి

ఊరడిస్తూనే ఉన్నా...

నీతలపులలో

తలవాల్చుకు 

 నిదురిస్తున్నా....

మరచిపోలేను..ప్రభూ...

నువు నా మది గీసిన చిత్తరువు

విడిచిపోలేను...ప్రభూ

నా ప్రతి శ్వాస లోనూ...నీవు.

(రాధామాధవీయం)

                     *సాలిపల్లి మంగామణి(శ్రీమణి)*

శుభోదయం

*మహానటి*

*🌸మహానటి🌸*

ఆణిముత్యాల మిసమిసలు   

అలివేణి దరహసమై అలరారెనేమో

కలకంఠి కంటికి 

కాటుక దిద్దెనేమో చిమ్మ చీకటి.

లలన నుదుటున మెరిసి మురిసె 

కాబోలు తూరుపుసింధూరం

ముదిత ముంగురులై  

మురిపించెనేమో ఆ నీలిమేఘం 

ఏటి కొలనులో కమలాలు   

విరబూసెనేమో కమలాక్షి నయనాల,

మరువము, మల్లియలు

పరిమళాల సంతకాలు చేసెనేమో

సీమంతిని సొగసులపై.,

జాజీ చంపక పున్నాగ సరులు

అరువిచ్చెనేమో అలరుబోణికి

మేని సౌంగంధ మతిశయించ,

విరిబోణి సొబగులకు తళుకులద్దెనమో

తారసపడి ఆ గగనపు తారక

రాయంచ సొగసునంత  

ఈ అంచయాన సొగసుల్లో 

ఒలక బొసేనేమో 

నెలరేడు ఎన్నియలు కురిపించెనేమో సుదతి సౌందర్యమినుమడించ...

ప్రకృతి ప్రతి అణువూ పరవశమయి

పడతి వశమయి పల్లవించెనా..

ఏడుమల్లియల సరితూగు ముగ్ధమనోహరీ.......

నీ ముంగిట సాగిలపడి.

(మహానటి జయంతి సందర్భంగా చిరుకవన నివాళి)

   *సాలిపల్లి మంగామణి (శ్రీమణి)*

సైకతశిల్పాన్ని

*సైకతశిల్పాన్ని*

మన్నించవా నేస్తం
మనసనే నిశీధిలో
మాటరాని మౌనాన్ని నేను
కలసిరాని కాలం ఒడ్డున
సమాధానమే దొరకని
సైకతశిల్పాన్ని,కరిగిపోతూనే వుంటా
ఆనందం పొడచూపని ఆవేదనకెరటాలకు,
పొగచూరిపోయాయి ఒకనాటి ఊహలు
ఒకనాడు గుప్పెడు ఊహలలో
ఒదిగిపోయిన నీ నేస్తాన్నే
కాలం  త్రిప్పిన పేజీలలో
ఒరిగిపోయిన ఆశల శిఖరాన్ని
ఊపిరాడని ఉత్పాతంలో
ఒంటరినై తలపడుతున్నాను
కదిలించాలనుకోకు నాకథనిండా కన్నీళ్ళే
రెప్పవాల్చనీయని వ్యథలో రేపగలూ బంధీని
నేనెంతో శ్రమకోర్చి కట్టుకున్న
మంచితనపు రాతి గోడల మాటున
రాలిపోతూ నేను,వాలిపోతున్న పొద్దులా..
సోలిపోతున్నాను..
సంఘర్షణలే సహవాసాలిక్కడ
నా ఆవాసంనిండా ఆవిరవుతున్న ఆశలే
నేను నిత్యం పూజించే దేవుడు
నేనంతరించేవరకూ మౌనదీక్షలో
ఎన్నిసార్లు గుండె భళ్ళున
ముక్కలైందో....
నేనైతే కావాలని పుట్టలేదు
కాలరాసే భాధ్యత కాలమెందుకు
తీసుకుందో...
అందుకే నేను కళ్ళుతెరవను
బ్రతికేస్తున్నానన్న భావనే బాగుంది,
కాలం కనికరించినపుడు
తప్పక మళ్ళీ పలకరిస్తాను వాస్తవాన్నీ,నిన్నూ.

*సాలిపల్లి మంగామణి(శ్రీమణి)*

మౌనహంతకీ

*మౌనహంతకీ*

కలలు కూలిన శబ్ధం 

కలకలం రాల్చిన నిశ్శబ్దం

అవిసిపోతుంది ప్రాణం

అలసిపోతుంది జీవనం

బతుకు నాటకంలో

రాకాసి ఘట్టం

కనికరించదుగా 

ఈ కలికాలం చక్రం

ఊపిరి రెక్కలు విరిచేసిన

మౌనహంతకీ ...

మాననీయవే మనసు గాయాలను

బ్రతుకు సౌధం బ్రద్దలుచేసి

యుద్ధమెలా చేస్తావు

వాలిపోయిన మరణశయ్యతో

గరళసేవనమే 

పరిపాటై

మనసుగొంతుక మూగబోయింది

పగటినీ ఆక్రమింంచాయిగా

చీకటిరాత్రులు

ఎన్ని ఎండిన క్షణాలో

మనసునిలా మండిస్తున్నాయి

మనసు పొరలకు మరుపు పూసే

మంత్రముంటే  బాగుండునేమో

శరణు శరణు కాలమా ఇక

మరణమైనా ...మంచిదే మరి

మనిషిగా ఇక మహిని విడిచి

మధుర కథలా మిగిలిపోదును

*సాలిపల్లి మంగామణి (శ్రీమణి)*

నేనొక ఒంటరిశిలను

ఏముందీ జీవితమంటే

విరిగిన కలల శకలాలు

ఒరిగిన ఆశలశిఖరాలు

కాలవిన్యాసంలో కకావికలమైన

సగటు మనిషి గమనం 

సందిగ్ధావస్థలో సగభాగం

సరిదిద్దుకొనే ప్రయత్నంలోనే

మళ్ళీ రేపటిఉదయం

తోలు బొమ్మలాట బతుకు

అతుకులు కోకొల్లలు

ఆడించేది విధి

వింత ఆటే మరి మనషనే జీవిది

ఆలోచనతెరలను 

కదలించినపుడు ఒక్కోచోట 

కదలనంటూ క్షణాలు స్తంబించి

మొరాయిస్తుంటాయి

నెరవేరని ఆకాంక్షలు 

నేరం నీదేనంటూ..నాకేసి 

చూపుడు వేలును సారించినపుడు

నెర్రెలిచ్చిన ఆకాశంలా

బీటలు వారిపోతుంటాను

వికలమైన నామనసెందుకో

సకలం కోల్పోయినట్టు

ఇప్పుడు నేను ఒంటరి శిలను

శిధిలమైన ఆశల ఆనవాళ్ళ మధ్యలో

స్థాణువునై నిలుచున్నాను.

నిజానికి నేనెందుకు దోషిని

దోసిలినిండిన ఆశలను

ఆఘ్రాణించలేదనా...

తరలిపోతున్న కాలాన్ని

తనివితీరా ఆస్వాదించలేదనా

నేను నడుస్తూనే వున్నాను

నా అడుగులు మాత్రం అక్కడే నిలబడిపోయాయి

నేను మాట్లాడుతూనే వున్నాను

నా గుండెదే మూగనోము

నేనైతే నేనున్న ఈ జీవితంలో

అత్యద్భుతంగా నటిస్తున్నానే

లోలోపల మాత్రం మూర్తీభవించిన నిశ్చలత్వం...ఎందులకో.

*సాలిపల్లి మంగామణి(శ్రీమణి)*

యుద్ధం

కత్తులుండవు కటారులుండవు

కుత్తుకలేవీ తెగిపడవు

యుద్ధభేరి మ్రోగదు

వింటినారి సాగదు

శత్రువు కంటికి కనబడడు

జరుగుతున్నది మాత్రం

భీకర సమరమే

అలనాటి మహాసంగ్రామంలా

గుర్రాలు ఏనుగులూ

రథాలూ సైనికసేనలు 

వుంటాయనుకొనేవు

అక్కడ ఆవరించింది

నరాలు చిట్లే ఉద్విగ్నత మాత్రమే

రక్తపుటేరులు ప్రవహించవు

అన్నీ కన్నీటి కాసారాలే

యుద్ధమంటే ఇరు వర్గాల

తలలూ తెగిపడితేనే గాదు

ఎదలోపల ఎడతెగని సంశోధనా యుద్ధమే

అంతస్తాపమే అంతర్యుద్ధమై

పోరు శంఖాన్ని పూరిస్తుంది

అప్పుడే అంతరంగం

కదనరంగమై కలవరపెడుతుంది

నిశితంగా పరికిస్తే ప్రతిఘటించే

ఆయుధాలన్నీ నిగూఢమైనది నీలోనే

ఒక్కోసారి మనోధౌర్భల్యమే మనుగడకు

అంతిమవాక్యం రాస్తుంటుంది

వేధించే అంతర్మధనం

ఛేదించలేని వ్యూహమే

సాధించాలంటే సమయజ్ఞతే సాధనం

*సాలిపల్లి మంగామణి(శ్రీమణి)*

అంతా నువ్వేచేసావు.

*అంతానువ్వే చేసావు*

బ్రతుకు గోడలపై నైరాశ్యపుచిత్రాలనలా

వ్రేళ్ళాడదీస్తావెందుకు

నిమిషాలను నిప్పుకణికల్లా మండిస్తున్నావెందుకు

గుండెగొంతుక ఘోషించినప్పుడల్లా

నిశ్శబ్దాన్నే ఆశ్రయించుమని శాసించావు 

మనస్సాక్షి నిరసిస్తుంటే 

మౌనంతో చేతులు కలిపావు

గుప్పెడు ఆశల ఊపిరిరెక్కలు

ఉస్సూరంటూ నేలరాలుతున్న

ప్రతిసారీ నేరం నాది కాదనే వాదించావు

అంతా నువ్వే చేసి

అంతులేని నిర్వేదాన్ని ఆహ్వానిస్తే ఎలా

అంతర్యుద్ధంలో గెలిచిచూడు

అదృష్టం దురదృష్టం లాంటి అదృశ్యభావనలకు తలవంచాల్సిన

అగత్యమైతే లేదు

నిన్న రాలిన ఆశలు,ఆశయాలు

రేపటి చైతన్యపు బీజాలై

ఈ విశ్వక్షేత్రంలో ఏదో మూల

అంకురిస్తూనే వుంటాయి,

ఎగిసిన నక్షత్రాలన్నీ ఏకమై

సరికొత్త పాలపుంతను పలపరిచే వుంటాయి

అన్వేషించాలే గానీ ఆశలకాంతిపుంజాలు

అంతరంగాన్ని వెలుతురుతో నింపేయవూ

చెక్కుచెదరని ఆత్మనిబ్బరాన్ని అలంకరించుకొని 

విజయం మెట్లెక్కిన మానవునికి

విధిసైతం మోకరిల్లి సంకల్పసిద్ధికి

దారులు సుగమం చేస్తుంది

అబద్ధం సాధించిన విజయం అభూతకల్పన

యథార్ధం కైవసం చేసుకొన్న విజయం

శాశ్వతమై విరాజిల్లుతుంది

అప్పుడు మౌనం మాట్లాడుతుంది

మనిషిని మహనీయత అనే

మరో అధ్యాయాన్ని పరిచయంచేస్తూ..

*సాలిపల్లి మంగామణి(శ్రీమణి)*

*శ్రీ శ్రీ కళావేదిక* కవితా పోటీలో

*శ్రీ శ్రీ కళావేదిక*

 కవితా పోటీలో

*యువతపై డ్రగ్స్ ప్రభావం*

అనే అంశం పై నేను రాసిన కవిత కు అందుకున్న ప్రశంసా పత్రం..

డా_కత్తిమండ_ప్రతాప్ గారికి మరియు కళావేదిక నిర్వాహకులకు నా హృదయ పూర్వక ధన్యవాదాలు.

🙏🌹🌹🌹🌹🙏