పేజీలు

బ్లాగు వీక్షకులకు నా హృదయపూర్వక నమస్కారములు

HTML codes

15, జూన్ 2021, మంగళవారం

*మహాకవి శ్రీశ్రీ... మహాప్రస్థానం*(నాలుగుమాటలు)

*మహాకవి శ్రీశ్రీ... మహాప్రస్థానం*
(నాలుగుమాటలు)

విజ్ఞుడు, అభిజ్ఞుడు, 
మహాభిజ్ఞుడు
మాన్యుడు అసామాన్యుడు 
అనన్య సామాన్యుడు/
శ్రీశ్రీ అనగానే
అభ్యుదయ సాహిత్యానికి
శ్రీకారం స్ఫురణకు వస్తుంది/
అతని కలం యువతలో
ఆవేశం నింపే అగ్నిబీజం/
అతని కవనం ఇచ్చే ఆదేశం
తరతరాలకూ
తలమానికమౌ సందేశం/
అట్టి మహానీయమూర్తికి
చిన్నతనం నుండే
ఏకలవ్య శిష్యురాలను నేను

ఆ రేడు నడిచిన దారిలో
నడవాలని ఆరాటపడే రేణువును/
అలా చిరుప్రాయం నుండే వారి
కవితల ప్రభావం నామీద పడింది/
కష్టజీవులకు ఇరువైపులా 
వుండేవాడే కవి అన్నారు...
బడుగుజీవులకు
అట్టడుగు జీవులకు బాసటగా
నిలిచేదే మహాకవి శ్రీశ్రీ కవిత్వం/

కాలేకడుపులు, 
కలత చెందిన హృదయాలే కాదు 
ఆ కవనక్షేత్రకునికి సృష్టిలోని 
ప్రతి అంశమూ కవితావస్తువే/
వారు సృజించని అంశమంటూ
లేదంటే అతిశయోక్తి కాదేమో/
శ్రమైక జీవన సౌందర్యాన్ని
వారి హృదయసీమలో 
పటిష్టంగా ప్రతిష్టించుకొని/
ప్రతీ కవితలో.. భావావేశాన్ని 
ప్రస్ఫుటింపచేసిన ప్రతిభాశాలి/

అనంతమైన 
సాహితీపరిజ్ఞానాన్ని
ఔపోసన పట్టిన 
ఆ అభ్యుదయకవీంద్రుని
కలం ప్రభవించిన మహాకావ్యగు
మహాప్రస్థానాన్ని సాహితీవనంలో
అణువంతయును లేని నేను 
సమీక్షించడం అంటే 
హనుమంతుడి
ముందు కుప్పిగంతులే/
అయినా సాహసిస్తున్నాను 

మహాప్రస్థానంలో 
అణువణువును
స్పృశిస్తూ అక్షరాలను 
అంతరాంతరాళాల్లో పదిలం
చేసుకొంటూ పరవశించిపోతున్నాను/

ఆ మహనీయుని స్మరిస్తూ
మహాప్రస్థానం వైపు పరుగులు
తీస్తున్నాను/
మహాప్రస్థానంలో చైతన్యం
రగిలించే గీతాలే అన్నీ
నిదురించే హృదయాలను
సైతం వెన్ను చరిచి మేలుకొలిపే
చైతన్య గీతాలే అన్నీ/
మరోప్రపంచం పిలిచిందంటూ

పదండి ముందుకు
పదండి త్రోసుకు
పోదాం పోదాం పైపైకి
అంటూ కదం త్రొక్కుతూ
ఉడుకునెత్తురు ఉప్పెనవగా
కవనరంగమున దూకె
ఉగ్రనారసింహుడై మన శ్రీశ్రీ గారు/

ఆహా..ఎంతటి భావావేశం
అనితరసాధ్యమైన సాహిత్యం/
నేను సైతం ప్రపంచాగ్నికి 
సమిధనొక్కటి ఆహుతిచ్చాను 
అంటూ జయభేరి మ్రోగించి 
మనిషిమనిషిలో ఏదో
తెలియని అదృశ్యశక్తి 
ఆవహింపచేసిన
అద్వతీయ కవన రాజం 
మహాప్రస్థానం/

ఆ పదాల ఆవేశం అలాంటిది
ఆ వాక్యాల ప్రవాహం అలాంటిది/
తరచి తరచి చదివినా తరిగిపోని
సంపద మరి.. తరతరాలకూ/

భూతాన్ని యజ్ఞోపవీతాన్ని అంటూ
వినువీధులకెగసే విప్లవగీతాన్ని
ఆలపించిన కలం యోధుడు/
సింధూరం రక్తచంధనం
బంధూకం సంధ్యారాగం
అంటూ నవకవనానికి
నాందీసంకేతాలను
అందిస్తూ అభ్యుదయ
సాహితీ నవశకానికి 
నవజీవం పోసారు/
కవిని ఉదయించే సూర్యునితో
పోలుస్తూ కళారవీ 
అని కొనియాడడం
మహాప్రస్థానంలో 
మనకోసం
ఒక మచ్చుతునక 
మనమూ అంతో ఇంతో కవులమే గనుక/

పొలాలనన్నీ హలాలదున్నీ
ఇలాతలంలో హేమం పిండగ
అంటూ ఎంత అధ్భుత పద
ప్రవాహమో...
ఎంతమందికవులకు సాధ్యమంటారూ/

ఈ కవనాన్ని చదివినంతనే 
కర్షకవీరులకష్టం, 
విలాపాగ్నులూ,
విషాదాశ్రులూ
కనులముందు కదలాడి
ప్రతి హృదయాన్నీ కదిలించి
కర్తవ్యం స్ఫురింపచేయవూ/

బ్రతుకు బరువై మెతుకు కరువై
వెతలు నెలవై చితికి చితికి
చితికి చేరుతున్న వలసబతుకుల
బాటసారి బాధలను హృదయం 
ద్రవించేలా చిత్రీకరించిన వారి
కలం సిరాకు బదులు కరుణనే
నింపుకొందనిపిస్తుంది/

చూడు చూడు నీడలు
పేదవాళ్ళ వాడలంటూ
నిరుపేద బ్రతుకు చిత్రాలకు
నిలువెత్తు చిత్తరువై నిలిపారు
కవనంలో కడుచక్కని పదాలతో ..

ఆనందం అర్ణవమైతే
అనురాగం అంబురమైతే
అంటూ అద్వైతం శీర్షికతో
అక్షరాలు పేర్చి అందరి
మన్ననలూ పొందితిరిగదా/

ఏ దేశ చరిత్ర చూసినా 
ఏమున్నదిగర్వకారణం 
నరజాతి చరిత్ర సమస్తం
పరపీడన పరాయణత్వం అంటూ
వాస్తవాలను నిర్మొహమాటంగా
ఈ కవనంలో నిలదీసిన
నిక్కమైన కలంవీరుడు/
నిజంగానే నిఖిలలోకం 
నిండుహర్షం వహిస్తుందా 
మానవాళికి నిజంగానే
మంచికాలం రహిస్తుందా
ఎంత నిగూఢత్వం కవనంలో/

పతితులారా భ్రష్ఠులార
బాధాతర్ప దష్టులార
ఏడవకండేవకండి
వస్తున్నాయ్ వస్తున్నాయ్
జగన్నాధ రథచక్రాలొస్తున్నాయంటూ 
జనంలో ధైర్యాన్ని నింపిన
జనంమెచ్చిన కవి సాహిత్యానికి
సాహో అనక తప్పదు జగం/

నాకనిపిస్తుంది మహాప్రస్థానం
ప్రభావం మనిషిమనిషిలో
చైతన్యం రగిలించే ఆయుధమై
అవతరించిందేమో అని/

నాకనిపిస్తుంది నాబోటి
నత్తనడకలు నడిచే మనుషులతో
క్రొత్తపరుగులు తీయించగలదని/
అది కలమా..కరవాలమా
సందేహమే మరి
కనిపించని కరవాలం 
కలం వెనుక దాగుందేమో/
అందుకే అంత వాడి 
అగండమైన వేడి/

అందుకే అనంతమైన 
ఆ సాహితీ మేరువుకు
అతి చేరువలో కవనసేధ్యం
గావించాలనుకొనే అణువంత కవయిత్రిని/ 

అతిచిన్నవయసులో
వారి మహాప్రస్థానానికి
ప్రభావితమైన శిష్యపరమాణువంటి
చిన్న కవయిత్రిని/

నా విన్నపమిది చిన్ననాటి కవనం
శ్రీశ్రీ గారి పాదాలకు అంకితమైతే
జన్యసార్ధక్యమే నాకు 
అన్యమేమియు వలదు ఇక/

శ్రీశ్రీ నాటిన అభ్యుదయ
సాహితీ వనంలో .. 
నే గడ్డిపూవునయినను చాలు 
ఆ రేడు నడిచిన దారిలో......
ఇసుక రేణువునయినను చాలు 
ఆ అభీకుని కలం విదిల్చిన
సిరా బొట్టు నయిననూ  చాలు 
ఆ మహనీయుని కలానజారిన కవనంలో ....... 
నేనొక అక్షరమయిననూ చాలు 
ఆ దార్శనికుని కవితా కడలిలో
ఎగిసే అలనయినా చాలు 
భాదిత జనాల బాసట  నిలువగ
పీడిత జనాలకూపిరులూదగ 
కవి తలపెట్టిన మహాయజ్ఞం
కొనసాగించుటకై ,
నే ఉడత సాయమందిస్తా ... 
సమ సమాజ స్థాపనలో ,నా
చిరు కవితాబాణం సంధిస్తా ..../ 

నా తొలిసమీక్ష 
అభ్యుదయకవీశ్వరుడు
శ్రీరంగం శ్రీనివాసరావుగారి
మహాప్రస్థానం అని తలచుకొంటేనే
ఉద్వేగంతో తలమునకలైపోతున్నా/
తరించిపోయిన నాకలాన్ని తనివితీరా
చూస్తూ.../
ఇకచాలు ఇకచాలు
ఉన్నా లేకున్నా ఈ భాగ్యమే
చాలు బహుధన్యమే ఇక
నా జన్మము.

ఇంత గొప్ప అవకాశం ఇచ్చిన
నిర్వాహకు,సమీక్షకులకు
సహ రచయితలకు ప్రణామాలర్పిస్తూ
తొలిప్రయత్నాన్ని ఏమాత్రం
సవరణలున్నా సరిదిద్దుకోగలను
సూచిస్తారని ఆశిస్తూ..ఆకాంక్షిస్తూ
(మహాకవి శ్రీశ్రీ గారి వర్ధంతి స్మరణలో)
*సాలిపల్లి మంగామణి(శ్రీమణి)*
విశాఖపట్నం
🙏🌷🌷🌷🌷🌷🌷🙏

కామెంట్‌లు లేవు:

కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి